محمد بن عبد الحميد از علاء بن رزين از محمد بن مسلم از حضرت باقر ٧ كه فرمود بپرهيزيد از فكر كردن در خدا و ليكن چون خواسته باشيد كه بعظمت و بزرگى خدا نظر كنيد ببزرگى آفريده‌اش نظر كنيد.

پدرم (ره) گفت كه حديث كرد ما را احمد بن ادريس از محمد بن احمد از على بن سندى از حماد بن عيسى از حسين بن مختار از ابو بصير از حضرت باقر ٧ كه گفت شنيدم از آن حضرت كه ميفرمود خصومت دين را نابود ميكند و عمل را فرو ميريزد و موجب شك مى‌شود. و بهمين اسناد از ابو بصير مرويست كه گفت حضرت صادق ٧ فرمود كه اصحاب كلام يعنى متكلمان هلاك ميشوند و صاحبان تسليم و انقياد نجات ميابند بدرستى كه صاحبان تسليم ايشانند كه نجيبانند نه غير ايشان.

حديث كرد ما را محمد بن حسن بن بن احمد وليد (رضى) گفت كه حديث كرد ما را محمد بن حسن صفار گفت كه حديث كرد ما را عباس بن معروف از سعدان بن مسلم از ابو بصير از حضرت صادق ٧ كه گفت شنيدم از آن حضرت كه ميفرمود مخاصمه نميكند مگر مردى كه او را ورع و پارسائى نيست يا مردى كه شك دارد.

پدرم (ره) گفت كه حديث كرد ما را عبد اللَّه بن جعفر حميرى گفت كه حديث كرد ما را احمد بن محمد از على بن حكم از فضيل از ابو عبيده از حضرت باقر ٧ كه گفت حضرت بمن فرمود كه اى ابو عبيده بپرهيز از اصحاب خصومات و دروغگويان بر ما پس بدرستى كه ايشان ترك كردند آنچه را كه بدانستن آن امر شده بودند و علم آسمان را تكليف كردند و رنج آن را كشيدند بى‌آنكه بآن مأمور باشند اى ابو عبيده با مردم باخلاق و خويهاى ايشان با ايشان خوش خلقى نمائيد و باعمال ايشان ار ايشان جدا شويد بدرستى كه ما در سايه خود مرد را عاقل نمى‌شماريم تا لحن القول يعنى معنى سخن را بشناسد بعد از آن اين آيه را خواند كه‌ وَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ‌ يعنى (و هر آينه بشناسى ايشان را در لحن گفتار) يعنى در گردانيدن آن و در قاموس ميگويد كه در فحوى و معنى آن و در شرح عده مذكور است كه اين را در لحن كلامش شناختم يعنى در نحو و قصد آن و لحن فطنت و زيركى است و لحن الرجل يعنى اين مرد بحجت خويش‌