كه خدا ودوديست محبوب كه خلق او را دوست ميدارند و گفته مى‌شود كه بلكه ودود بمعنى فاعل است چون قول تو غفور بمعنى غافر يعنى بندگان شايسته‌اش را دوست ميدارد و بايشان محبت دارد و ود و وداد بهر سه حركت در هر دو مصدر مودت است بمعنى دوست داشتن و فلانى ود تو و ديد تو است يعنى حب تو و حبيب تو است و ود بهر سه حركت و وديد چون حب بكسر حاء و حبيب بمعنى محبوبست يعنى كسى كه او را دوست ميدارى.

«هادى» هادى معنيش آنست كه خداى عز و جل ايشان را بحق هدايت ميكند و هدى از خداى عز و جل بر سه وجه است پس وجهى همان دلالت و رهنمائى است كه همه ايشان را بر دين دلالت و رهنمائى كرده و دويم ايمانست و ايمان هدايت است از خداى عز و جل چنان كه آن نعمتى است از خداى عز و جل و سيم نجات است و خداى عز و جل بيان فرموده كه زود باشد كه مؤمنان را بعد از وفات ايشان هدايت كند و فرموده كه‌ وَ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ سَيَهْدِيهِمْ وَ يُصْلِحُ بالَهُمْ‌ يعنى و آنان كه كشته شدند در راه خدا پس هرگز ضائع و باطل نگرداند خدا كارهاى ايشان را بلكه جزاى جهاد را بر وجه اتم و اكمل بايشان خواهد رسانيد باين وجه كه زود باشد كه هدايت كند ايشان را و بصلاح آورد حال ايشان را و هدايت بعد از مردن و كشته شدن نميباشد مگر ثواب و نجات و اين بنا بر قرائت حفص و ابو عمر و است كه قتلوا بضم قاف و كسر تاء بدون الف بعد از قاف خوانده‌اند كه فعل مجهول از قتل باشد نه بنا بر قرائت باقى قراء كه قاتلوا بفتح قاف و الفى بعد از آن و فتح تاء خوانده‌اند كه فعل معلوم از مقاتله باشد يعنى كارزار كردن و همچنين قول خداى عز و جل‌ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ‌ يعنى بدرستى كه آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند هدايت ميكند ايشان را پروردگار ايشان بسبب ايمان ايشان و آن ضد ضلالى است كه عقوبت كافر است و خداى عز و جل فرموده كه‌ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ‌ يعنى و ضلالت ميدهد خدا ستمكاران را يعنى ايشان را