اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق)
(١)
مقدمه مترجم
٢ ص
(٢)
«باب اول» در بيان ثواب موحدان و عارفان
٤ ص
(٣)
باب دويم در بيان توحيد و نفى تشبيه و مراد از نفى تشبيه متصف نبودن آن جناب است بصفات ممكنات و عدم اشتراك با ايشان در حقيقت صفات
١٨ ص
(٤)
«باب سيم» در بيان معنى واحد و توحيد و موحد
٧٠ ص
(٥)
«باب چهارم» در تفسير سوره توحيد يعنى سوره قل هو الله أحد و آن را سوره اخلاص و سوره الصمد و نسبة الرب نيز ميگويند
٧٧ ص
(٦)
باب پنجم در بيان معنى توحيد و عدل
٨٥ ص
(٧)
باب ششم در بيان آنكه خداى عز و جل جسم و صورت هيچ يك نيست
٨٦ ص
(٨)
«باب هفتم» در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى چيزيست
٩٤ ص
(٩)
«باب هشتم» در ذكر آنچه در باب ديدن خداوند وارد شده
٩٧ ص
(١٠)
«باب نهم» در بيان قدرت خدا و قدرت بمعنى توانائى است
١١٥ ص
(١١)
«باب دهم» در بيان علم خدا و علم در لغت بمعنى دانستن است
١٢٨ ص
(١٢)
«باب يازدهم» در بيان صفات ذات و صفات افعال
١٣٣ ص
(١٣)
«باب دوازدهم» در تفسير قول خداى عز و جل كل شيء هالك إلا وجهه
١٤٣ ص
(١٤)
«باب سيزدهم» در تفسير قول خداى عز و جل يا إبليس ما منعك أن تسجد لما خلقت بيدي
١٤٩ ص
(١٥)
«باب چهاردهم» در تفسير قول خداى عز و جل يوم يكشف عن ساق و يدعون إلى السجود
١٥١ ص
(١٦)
«باب پانزدهم» در معنى قول خداى تبارك و تعالى الله نور السماوات و الأرض
١٥٢ ص
(١٧)
«باب شانزدهم» در تفسير قول خداى عز و جل نسوا الله فنسيهم
١٦٠ ص
(١٨)
«باب هفدهم» در تفسير قول خداى تعالى و الأرض جميعا قبضته يوم القيامة و السماوات مطويات بيمينه
١٦١ ص
(١٩)
«باب هجدهم» در تفسير قول خداى عز و جل كلا إنهم عن ربهم يومئذ لمحجوبون
١٦٣ ص
(٢٠)
«باب نوزدهم» در تفسير قول خداى عز و جل و جاء ربك و الملك صفا صفا
١٦٣ ص
(٢١)
باب«بيستم» در تفسير قول خداى عز و جل هل ينظرون إلا أن يأتيهم الله في ظلل من الغمام و الملائكة
١٦٤ ص
(٢٢)
«باب بيست و يكم» در تفسير قول خداى عز و جل سخر الله منهم
١٦٥ ص
(٢٣)
«باب بيست دوم» در معنى جنب خداى عز و جل و جنب در لغت بمعنى پهلو و امير است و مراد از آن در آخر اين باب مىآيد
١٦٥ ص
(٢٤)
«باب بيست و سيم» در معنى حجزه
١٦٧ ص
(٢٥)
«باب بيست و چهارم» در بيان معنى چشم و گوش و زبان خدا
١٦٩ ص
(٢٦)
«باب بيست و پنجم» در معنى قول خداى عز و جل و قالت اليهود يد الله مغلولة غلت أيديهم و لعنوا بما قالوا بل يداه مبسوطتان
١٦٩ ص
(٢٧)
«باب بيست و ششم» در بيان معنى خوشنودى خداى عز و جل و خشم او
١٧٠ ص
(٢٨)
«باب بيست و هفتم» در معنى قول خداى عز و جل و نفخت فيه من روحي
١٧٣ ص
(٢٩)
«باب بيست و هشتم» در بيان نفى مكان و زمان و سكون و حركت و فرود آمدن و بالا رفتن و منتقل شدن از خدا
١٧٦ ص
(٣٠)
«باب بيست و نهم» در بيان نامهاى خداى تبارك و تعالى و فرق ميانه معانى آنها و معانى نامهاى آفريدگان
١٨٩ ص
(٣١)
«باب سىام» در بيان اينكه قرآن چه چيز است
٢٤٩ ص
(٣٢)
«باب سى و يكم» در ذكر معنى(بسم الله الرحمن الرحيم)
٢٥٦ ص
(٣٣)
«باب سى و دويم» در تفسير حروف معجم
٢٦٠ ص
(٣٤)
«باب سى و سيم» در تفسير و بيان حروف
٢٦٤ ص
(٣٥)
«باب سى و چهارم» در تفسير و بيان حروف اذان و اقامه
٢٦٧ ص
(٣٦)
«باب سى و پنجم» در تفسير و بيان هدى و ضلالت توفيق و خذلان از خداى تبارك و تعالى
٢٧٢ ص
(٣٧)
«باب سى و ششم» در رد بر ثنويه و زنادقه
٢٧٥ ص
(٣٨)
«باب سى و هفتم» در رد بر نسطوريه از فرق نصارى
٣٠٧ ص
(٣٩)
«باب سى و هشتم» در ذكر عظمت و بزرگى خداى عز و جل
٣١٤ ص
(٤٠)
«باب سى و نهم در لطف و لطافت خداى تبارك و تعالى
٣٢٤ ص
(٤١)
«باب چهلم» در بيان كمتر چيزى كه در شناختن توحيد مجزى است
٣٢٤ ص
(٤٢)
«باب چهل و يكم» در بيان آنكه خداى عز و جل شناخته نميشود مگر بخودش
٣٢٧ ص
(٤٣)
«باب چهل و دويم» در اثبات حدوث عالم
٣٣٤ ص
(٤٤)
باب چهل و سيم در بيان معنى سبحان الله
٣٥٩ ص
(٤٥)
«باب چهل و چهارم» در بيان معنى الله اكبر
٣٦٠ ص
(٤٦)
«باب چهل و پنجم» در بيان معنى اول و آخر
٣٦١ ص
(٤٧)
«باب چهل و ششم» در بيان معنى قول خداى عز و جل الرحمن على العرش استوى
٣٦٢ ص
(٤٨)
«باب چهل و هفتم» در بيان معنى قول خداى عز و جل
٣٦٦ ص
(٤٩)
«باب چهل و هشتم» در بيان عرش و صفات آن
٣٦٨ ص
(٥٠)
«باب چهل و نهم» در بيان آنكه عرش ارباعا آفريده شده كه هر ربعى بنحويست و ارباع جمع ربع بضم راء و باء و سكون آنست يعنى چهار يك
٣٧٠ ص
(٥١)
«باب پنجاهم» در بيان معنى قول خداى عز و جل وسع كرسيه السموات و الارض
٣٧١ ص
(٥٢)
باب پنجاه و يكم در بيان فطرت خداى عز و جل خلائق را بر توحيد
٣٧٢ ص
(٥٣)
«باب پنجاه و دويم» بر بيان بداء و بداء بر وزن سلام بمعنى ظاهر شدن چيزيست كه بيش از آن پوشيده و پنهان باشد و آن بر خدا روا نيست
٣٧٥ ص
(٥٤)
(باب پنجاه و سيم) در بيان مشيت و اراده خدا و هر دو بمعنى خواستن است
٣٨٠ ص
(٥٥)
«باب پنجاه و چهارم» در بيان استطاعت كه بمعنى توانائى است و بيان بطلان آن در حق بندگان و اثبات آن در باره ايشان باعتماد اختلاف معنى
٣٨٧ ص
(٥٦)
«باب پنجاه و پنجم» در بيان ابتلاء و اختيار كه بمعنى آزمودن باشد
٣٩٥ ص
(٥٧)
«باب پنجاه و ششم» در بيان سعادت و شقاوت كه بمعنى نيك بختى و بدبختى است
٣٩٦ ص
(٥٨)
«باب پنجاه و هفتم» در نفى جبر و تفويض
٣٩٩ ص
(٥٩)
باب پنجاه و هشتم در بيان قضاء و قدر و فتنه يعنى آزمايش و روزىها و نرخها و قدرتهاى معين
٤٠٥ ص
(٦٠)
باب پنجاه و نهم در ذكر اطفال و عدل خداى عز و جل در باب ايشان
٤٣١ ص
(٦١)
«باب شصتم» در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى با بندگان خود نميكند مگر آنچه را كه از براى ايشان اصلح باشد
٤٤٠ ص
(٦٢)
«باب شصت و يكم» در بيان امر و نهى و وعد و وعيد
٤٤٨ ص
(٦٣)
باب شصت و دويم در تعريف و بيان و حجت و هدايت
٤٥٣ ص
(٦٤)
«باب شصت و سيم» در ذكر مجلس حضرت امام رضا(ع) با اهل
٤٦١ ص
(٦٥)
باب شصت و چهارم در ذكر مجلس امام رضا(ع) با سليمان مروزى متكلم خراسان در نزد مأمون در باب توحيد
٤٨٦ ص
(٦٦)
«باب شصت و پنجم» در بيان نهى از كلام و جدال و مراء
٤٩٩ ص
(٦٧)
فهرست ابواب الكتاب
٥٠٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص

اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق) - اردکاني، محمد علي - الصفحة ٢٤١ - «باب بيست و نهم» در بيان نامهاى خداى تبارك و تعالى و فرق ميانه معانى آنها و معانى نامهاى آفريدگان

نيست و نه تفاوت و فسادى دارد.

«مترجم گويد» كه شمردن تبارك كه فعل است از جمله نامهاى خدا چون شمردن‌ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ‌ باشد كه جمله فعليه است از آنها يعنى فرا نگيرد خدا را پينكى و نه خواب كه مراد از آن بنا بر قولى غفلت از امور نزديك و دور است و سببش آنست كه مراد از نام در اينجا هر چيزيست كه دلالت بر ذات يا صفات آن جناب كند خواه اسم باشد و خواه فعل و خواه مفرد باشد و خواه جمله.

حديث كردند ما را چندين نفر گفتند كه حديث كرد ما را محمد بن همام از على بن حسن كه گفت حديث كرد مرا جعفر بن يحيى خزاعى از پدرش كه گفت با حضرت صادق ٧ بر بعضى از مواليانش داخل شدم كه او را عيادت كنيم پس آن مرد را ديدم كه از قول آه بسيار ميكرد و مكرر آه ميگفت من باو گفتم كه اى برادر من پروردگارت را ياد كن و باو استغاثه نما حضرت صادق ٧ فرموده كه آه نامى است از نامهاى خداى عز و جل پس كسى كه آه بگويد بخداى تبارك و تعالى استغاثه نموده.

حديث كرد ما را أبو الحسن على بن عبد اللَّه بن احمد اصفهانى اسوارى گفت كه حديث كرد ما را مكى بن احمد بن سعدويه بردعى گفت كه خبر داد ما را ابو اسحق ابراهيم بن عبد الرحمن قرشى در دمشق و من مى‌شنيدم گفت كه حديث كرد ما را ابو عامر موسى بن عامر مردى گفت كه حديث كرد ما را وليد بن مسلم گفت كه حديث كرد ما را زهير بن محمد از موسى بن عقبه از اعرج از ابو هريره كه رسول خدا ٦ فرمود كه خداى تبارك و تعالى را نود و نه نامست صد نام مگر يكى زيرا كه او طاق است كه طاق را دوست ميدارد هر كه آنها را احصاء كند داخل بهشت مى‌شود و بما رسيده كه يكى از اهل علم نه بلكه چندين نفر گفته‌اند كه اول آنها ابتداء مى‌شود

بلا اله الا اللَّه وحده لا شريك له الملك و له الحمد بيده الخير و هو على كل شى‌ء قدير لا اله الا اللَّه له الاسماء الحسنى‌

يعنى نيست خدائى مگر خدا در حالى كه تنها