اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق) - اردکاني، محمد علي - الصفحة ١٨١ - «باب بيست و هشتم» در بيان نفى مكان و زمان و سكون و حركت و فرود آمدن و بالا رفتن و منتقل شدن از خدا
بمكانى وصف نشود فرمود بلى چنين است خدا از اين برتر است عرض كردم پس معنى قول موسى ٧ برسول خدا ٦ كه بسوى پروردگارت برگرد چيست فرمود كه معنى آن معنى قول ابراهيم ٧ است كه إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي سَيَهْدِينِ يعنى بدرستى كه من رونده ام بسوى پروردگارم بزودى مرا هدايت خواهد كرد و بمطلوب خواهد رسانيد و معنى قول موسى ٧ است كه وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى يعنى و شتابيدم بسوى تو پروردگارا از براى آنكه تو خوشنود شوى و معنى قول خداى عز و جل كه فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ يعنى پس بگريزد بسوى خدا و حضرت فرمود يعنى حج كنيد بسوى خانه خدا اى فرزند دلبند من بدرستى كه خانه كعبه خانه خدا است پس هر كه خانه خدا را حج كند بحقيقت كه بسوى خدا قصد نموده و مسجدها خانهاى خدا است پس هر كه بسوى آنها سعى كند بحقيقت كه بسوى خدا سعى كرده و بسوى او قصد نموده و نمازگزارنده مادام كه در نماز است در پيش رو يعنى در حضور خداى عز و جل ايستاده و اهل موقف عرفات در حضور خداى عز و جل ايستادهاند و بدرستى كه خداى تبارك و تعالى را در آسمانهايش بقعه چند است پس هر كه را بسوى بقعه از آنها بالا برد بحقيقت كه او را بسوى خود بالا ببرده آيا نميشنوى كه خدا ميفرمايد كه تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ يعنى بالا ميروند فرشتگان و روح بسوى آن جناب و خدا عز و جل در قصه عيسى ٧ ميفرمايد كه بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ يعنى بلكه بلند كرد خدا او را بسوى خود و آن جناب عز و جل ميفرمايد كه إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ يعنى بسوى او بالا ميرود سخن پاكيزه و خوش و كار شايسته خدا آن را بر ميدارد و بلند ميسازد حديث كرد ما را محمد بن حسن بن احمد بن وليد «ره» گفت كه حديث كرد ما را محمد بن يحيى عطار گفت كه حديث كرد ما را حسين بن حسن بن ابان از محمد بن اورمه از ابان محبوب از صالح بن حمزه از ابان از اسد از مفضل بن عمر از حضرت صادق ٧ كه فرمود هر كه گمان كند كه خدا در چيزيست يا از چيزى بحقيقت كه شرك آورده اگر خداى عز و جل بر چيزى باشد هر آينه محمول باشد كه چيزى او را برداشته باشد و اگر در چيزى باشد محصور باشد كه چيزى دور او را گرفته باشد و اگر از چيزى باشد