آورد بر طفل و بر كسى كه در ميانه دو پيغمبر مرده و بر پير مسنى كه پيغمبر را در مييابد و حال آنكه در نمييابد و ابله و ديوانه كه هيچ عقل ندارد و كر و گنگ پس همه اين گروه خداى عز و جل در روز قيامت بر ايشان حجت مى‌آورد و رسولى بسوى ايشان ميفرستد و آتشى را بسوى ايشان بيرون مى‌آورد و بايشان ميگويد كه پروردگار شما شما را امر ميفرمايد كه در اين آتش جهيد پس هر كه در آن جهد بر او سر دو سلامت باشد و هر كه او را نافرمانى كند بسوى آتش دوزخ رانده شود.

حديث كرد ما را پدرم «رضى اللَّه» گفت كه حديث كرد ما را سعد بن عبد اللَّه از هيثم بن ابى مسروق نهدى از حسن بن محبوب از على بن رئاب از حلبى از حضرت صادق ٧ كه فرمود خداى تبارك و تعالى ابراهيم و ساره را كفيل اطفال مؤمنين گردانيده كه ايشان را غذا دهند از درختى در بهشت كه آن را پستانها است چون پستانهاى گاو در قصرهائى از در و چون روز قيامت شود جامها بايشان در پوشيده شود و خوشبو و پاكيزه گردانيده شوند و بهديه بسوى پدران خويش فرستاده شوند پس ايشان با پدران خويش در بهشت پادشاهانند.

حديث كرد ما را محمد بن موسى بن متوكل «رضى اللَّه» گفت كه حديث كرد ما را محمد بن يحيى عطار از محمد بن احمد بن يحيى بن عمران اشعرى از احمد بن محمد بن عيسى از على بن حكم از سيف بن عميره از ابو بكر حضرمى از حضرت صادق ٧ كه در قول خداى عز و جل‌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ‌ فرمود كه پسران از عمل پدران قاصر بودند پس خداى عز و جل پسران را بپدران ملحق گردانيد تا چشمهاى ايشان بآن روشن شود و بعضى از نسخ توحيد لفظ ذريتهم در هر دو موضع از آيه شريفه ذرياتهم بجمع نوشته شده و جمع اول قرائت نافع را بر عمرو بن عامر و جمع دويم قرائت ابو عمر و ابن عامر است مگر آنكه ابو عمرو اول را بكسر تاء خوانده كه مفعول دويم باشد چه او بجاى و اتبعتهم بوصل همزه ساقط در درج و تشديد تاء مفتوح و فتح عين و تاء قرشت ساكن كه قرائت ديگرانست و اتبعنا هم بفتح همزه قطع و سكون تاء و عين و نون كلمن مفتوح و الفى بعد از آن‌