اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق) - اردکاني، محمد علي - الصفحة ٣٩٦ - «باب پنجاه و ششم» در بيان سعادت و شقاوت كه بمعنى نيك بختى و بدبختى است

يحيى بن عمران اشعرى از محمد بن سندى از على بن حكم از هشام بن سالم از حضرت صادق ٧ كه فرمود هيچ گرفتن و گستردنى نيست مگر آنكه خدا را در آن منت و آزمايش است كه با بندگان بطريق اهل امتحان رفتار ميكند.

پدرم ره گفت كه حديث كرد ما را على بن ابراهيم بن هاشم از محمد بن عيسى بن عبيد از يونس بن عبد الرحمن از حمزة بن محمد طيار از حضرت صادق ٧ كه فرمود هيچ قبض و بسطى نيست مگر آنكه خدا را در آن مشيت و قضاء و آزمايشى است.

پدرم «ره» گفت كه حديث كرد ما را سعد بن عبد اللَّه از احمد بن محمد بن خالد از پدرش از فضالة بن ايوب از حمزة بن طيار از حضرت صادق ٧ كه باو فرمود كه كه چيزى نيست كه در آن گرفتگى يا گشايشى باشد از آنچه خدا بآن امر فرموده يا از آن نهى نموده مگر آنكه از جانب خداى عز و جل در آن آزمايش و و قضائى هست،

«باب پنجاه و ششم» در بيان سعادت و شقاوت كه بمعنى نيك بختى و بدبختى است‌

حديث كرد ما را على بن احمد بن محمد بن عمران دقاق «ره» گفت كه حديث كرد ما را محمد بن يعقوب گفت كه حديث كرد ما را على بن محمد و آن را مرفوع ساخته از شعيب عقرقوفى از ابو بصير كه گفت در پيش روى حضرت صادق ٧ نشسته بودم و سائلى آن حضرت را سؤال نمود عرض كردم كه يا ابن رسول اللَّه فداى تو گردم از كجا بدبختى اهل معصيت را دريافته يا خدا آن را بايشان ملحق ساخته تا آنكه حكم فرموده از براى ايشان در علم خويش باينكه ايشان را بر كارهاشان عذاب فرمايد حضرت‌