اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق) - اردکاني، محمد علي - الصفحة ١٧٥ - «باب بيست و هفتم» در معنى قول خداى عز و جل و نفخت فيه من روحي

برگزيده و فرموده كه خانه من و در باب رسولى از رسولان خود كه ابراهيم ٧ است فرموده كه خليل من و خليل كسى است كه او را بدوستى مخصوص ساخته باشى و امثال اينها از آنچه خدا بخود نسبت داده از مخلوقات و همه اينها مخلوق‌اند كه خدا ايشان را آفريده و ساخته و از سر نو پديد آورده و ايشان را تربيت فرموده و ميفرمايد و تدبير ايشان و امور ايشان را چنان كه بايد و شايد بعمل آورده و مى‌آورد.

حديث كرد ما را محمد بن موسى بن متوكل «رضى» گفت كه حديث كرد ما را على بن ابراهيم از پدرش از ابن ابى عمير از عمر بن اذينه از ابو جعفر اصم كه گفت حضرت باقر ٧ را سؤال كردم از آن روح كه در آدم و روحى كه در عيسى بود كه آنها چه بودند فرمود كه دو روح آفريده شده‌اند كه خدا آنها را اختيار فرموده و آنها را برگزيده يكى روح آدم و ديگرى روح عيسى ٨.

حديث كرد ما را على بن احمد بن محمد بن عمران دقاق «ره» گفت كه حديث كرد ما را محمد بن ابى عبد اللَّه كوفى از محمد بن اسماعيل گفت كه حديث كرد ما را على بن عباس گفت كه حديث كرد ما را على بن اسباط از سيف بن عميره از ابو بصير از حضرت باقر ٧ كه در شرح قول خداى عز و جل‌ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي‌ فرمود يعنى از قدرت من حديث كردند ما را محمد بن احمد سنانى و حسين بن ابراهيم بن احمد بن هشام مكتب دار و على بن احمد بن محمد بن عمران گفتند كه حديث كرد ما را محمد بن ابى عبد اللَّه كوفى گفت كه حديث كرد ما را محمد بن اسماعيل برمكى گفت كه حديث كرد ما را على بن عباس گفت كه حديث كرد ما را عيسى بن هشام از عبد الكريم بن عمرو از حضرت صادق ٧ كه در قول خداى عز و جل‌ فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي‌ فرمود كه خداى عز و جل خلقى را آفريد و روحى را خلق كرد بعد از آن فرشته را امر فرمود و در آن دميد و آن روح روحى نبود كه از قدرت خدا چيزى را كم كرده باشد يا بر هم زده باشد و آن از قدرت او است.