كند و آن اينست كه ايشان را تاجى از نور بر سر گذارم در حالى كه بر منبرهاى از نور باشند و جامهاى سبز برايشان باشد كسى عرض كرد كه يا رسول اللَّه ايشان كيانند فرمود گروهيند كه نه پيغمبرانند و نه شهيدان و ليكن ايشان با دوستان خداى تعالى دوستى كرده‌اند و بيحساب داخل بهشت شوند و از خدا سؤال ميكنيم كه برحمت خويش ما را از جمله ايشان گرداند و اين آيه نيز در سؤال نبود و ترجمه‌اش اينست كه پس آن گروه كه بزيور صلاح آراسته باشند در آيند در بهشت يا در آن در آورده شوند در حالتى كه روزى داده شوند در آن از آنچه خواهند بيشمار نه باندازه كردار و اما قول آن جناب كه‌ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ‌ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ‌ كه معنى آن اينست كه پس هر كه ترازوهايش گران باشد و هر كه ترازوهايش سبك باشد و حضرت فرمود جز اين نيست كه حساب را قصد دارد و خوبيها و بديها سنجيده مى‌شود و خوبيها گرانى ترازو بديها سبكى ترازو است و اين آيه نيز در سؤال نبود و نظم آن در قرآن چنين نيست بلكه موضع كلام از آن در اينجا ذكر شده و اما قول آن جناب‌ قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ‌ و قول آن جناب‌ اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها و قول آن جناب‌ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ‌ و قول آن جناب‌ إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ‌ و قول آن جناب‌ الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمْ‌ بآن تفصيلى است كه مذكور مى‌شود و آيه آخر در سؤال نبود و ترجمه‌اش اينست كه آنان كه فرشتگان ايشان را بميرانند و قبض روحهاى ايشان كنند در حالتى كه پاك و پاكيزه‌اند از شوائب شرك و عصيان و يا مسرور باشند بقبض روح خود تا نفوس ايشان بالكله متوجه حضرت قدس شود فرشتگان بر وجه تعظيم بايشان گويند كه سلام خدا بر شما باد يا سلامتى از هر آفات و بليات بر شما است و حضرت فرمود پس بدرستى كه خداى تبارك و تعالى كارها را تدبير كند بهر وضعى كه خواهد و ميگمارد از خلق خويش هر كه را خواهد بآنچه خواهد اما ملك الموت پس بدرستى كه خداى عز و جل او را ميگمارد بر خاصه و مخصوصان كسانى كه ميخواهد از خلق خويش و فرستادگان خود را از فرشتگان بخصوص ميگمارد بر كسى كه ميخواهد از خلق خويش و فرشتگانى كه خداى عز ذكره ايشان را ناميده‌