حديث كردند ما را على بن عبد اللَّه وراق و محمد بن احمد سنانى و على بن احمد بن محمد بن عمران دقاق گفتند كه حديث كرد ما را أبو العباس احمد بن يحيى بن زكرياء قطان گفت كه حديث كرد ما را بكر بن عبد اللَّه بن حبيب گفت كه حديث كرد ما را تميم بن بهلول از پدرش جعفر بن سليمان بصرى از عبد اللَّه بن فضل هاشمى كه گفت ابو عبد اللَّه حضرت جعفر بن محمد ٨ را سؤال كردم از قول خداى عز و جل‌ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِداً كه ترجمه‌اش اينست كه هر كه خدا او را راه نمايد بتوفيق و لطف پس او راه يافته است بفلاح و ارشاد و هر كه خدا او را گمراه گرداند و بجهت فرط عناد او را فرو گذارد و لطف و توفيق را از او بردارد و وى را در وادى خذلان بگذارد پس هرگز نيابى از برايش دوستى را راه راست نماينده كه او را بر آن دلالت كند و از ضلالت بهدايت رساند و حضرت ٧ فرمود كه خداى تبارك و تعالى در روز قيامت ستمكاران را از خانه كرامت خويش كه بهشت است گمراه گرداند و اهل ايمان و عمل صالح را بسوى بهشت خويش هدايت فرمايد چنان كه آن جناب عز و جل فرموده كه‌ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ و ترجمه آن گذشت و خداى عز و جل فرموده كه‌ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ‌ و ترجمه صدر اين آيه در اسماء حسنى گذشت و ترجمه تتمه اينست كه روان مى‌شود از زير مساكن و قصرهاى ايشان جويهاى آب در بوستانهاى با نعمت و ناز و ايشان بر بالاى غرفها بآن نگران باشند راوى ميگويد كه من عرض كردم كه قول خداى عز و جل كه از شعيب حكايت ميفرمايد وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ‌ يعنى و نيست توفيق من در اصلاح امور يا رسيدن بسر منزل ثواب و صلاح مگر بخدا يعنى بهدايت و معاونت او چه معنى دارد و همچنين قول آن جناب عز و جل‌ إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ‌ كه ترجمه‌اش اينست كه اگر يارى دهد خدا شما را چنان كه در جنگ بدر واقع شد پس هيچ غلبه نيست شما را كه كسى بر شما غالب شود و اگر فرو گذارد شما را چنان كه در جنگ احد اتفاق افتاد پس كيست آنكه يارى دهد شما