اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق) - اردکاني، محمد علي - الصفحة ٤٤٦ - «باب شصتم» در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى با بندگان خود نميكند مگر آنچه را كه از براى ايشان اصلح باشد
صاحب خوشبوئى سخت كه سرها و پيشانيهاى شما را بدرد آورد و نه صاحب گنديدگى سخت شما را هلاك كند و نه صاحب نرمى سخت چون آب كه شما را غرق كند و در خود فرو برد و نه صاحب سختى سخت كه در باب خانها و عمارتها و بناها و قبرهاى مردگان شما بر شما امتناع ورزد و ليكن خداى عز و جل در آن از استوارى قرار- داد آنچه بآن منتفع شويد و خود را نگاهداريد و تنها و بنيادهاى شما بر روى آن محتبس و در بند باشد و در آن از سستى قرار داد آنچه بواسطه آن از براى خانها و و قبرها بسيارى از منفعتهاى شما فروتنى نمايد و سرباز نزند و از براى همين زمين را فرشى گسترده براى شما گردانيد بعد از آن آن جناب عز و جل فرموده كه وَ السَّماءَ بِناءً يعنى «و گردانيد آسمان را سقفى برداشته و برافراشته» و حضرت ميفرمايد كه سقفى از زبر شما كه محفوظ و نگاهداشته شده است يعنى از افتادن و يا از فساد و انحلال تا وقت معلوم و يا محفوظ در هوا بىواسط و ستون كه در آن آفتاب و ماه و ستارگان آن را بجهت منفعتهاى شما ميگرداند بعد از آن آن جناب عز و جل فرموده كه وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً يعنى «و فرو فرستاد آبى را چگونه آبى» و حضرت ٧ ميفرمايد يعنى باران كه آن را از جانب بالا فرود مىآورد تا بسرهاى كوهها و پشتها و تودهها و فرازها و نشيبهاى شما برسد بعد از آن آن باران را جدا و پراكنده گردانيد در حالتى كه خرد قطره و بزرگ قطره و باريك و نرم ضعيف است تا آنكه زمينهاى شما آن را در خود چيند و اين باران را يكباره فرود آينده بر شما نگردانيد كه زمينها و درختها و كشتها و ميوههاى شما را فاسد و تباه سازد بد از آن آن جناب عز و جل فرموده كه فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً يعنى «پس قرار مدهيد و فرا مگيريد از براى خدا همتايان يعنى شريكان و انبازان را در عبادت» و حضرت ٧ ميفرمايد يعنى «اشتباه و امثال از بتانى كه نميفهمند ميشنوند و نمىبينند و بر چيزى قدرت ندارند» وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ يعنى «و شما ميدانيد و علماى بيان اختلاف كردهاند كه فعل علم در مثل اين آيه نازل منزله لازم است كه هيچ مفعول ندارد يا متعدى است و مفعول آن محذوف است بجهت اعتماد بر قرينه و حق در اين مقام قول دويم است زيرا كه امام ٧ ميفرمايد كه شما ميدانيد