اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق)
(١)
مقدمه مترجم
٢ ص
(٢)
«باب اول» در بيان ثواب موحدان و عارفان
٤ ص
(٣)
باب دويم در بيان توحيد و نفى تشبيه و مراد از نفى تشبيه متصف نبودن آن جناب است بصفات ممكنات و عدم اشتراك با ايشان در حقيقت صفات
١٨ ص
(٤)
«باب سيم» در بيان معنى واحد و توحيد و موحد
٧٠ ص
(٥)
«باب چهارم» در تفسير سوره توحيد يعنى سوره قل هو الله أحد و آن را سوره اخلاص و سوره الصمد و نسبة الرب نيز ميگويند
٧٧ ص
(٦)
باب پنجم در بيان معنى توحيد و عدل
٨٥ ص
(٧)
باب ششم در بيان آنكه خداى عز و جل جسم و صورت هيچ يك نيست
٨٦ ص
(٨)
«باب هفتم» در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى چيزيست
٩٤ ص
(٩)
«باب هشتم» در ذكر آنچه در باب ديدن خداوند وارد شده
٩٧ ص
(١٠)
«باب نهم» در بيان قدرت خدا و قدرت بمعنى توانائى است
١١٥ ص
(١١)
«باب دهم» در بيان علم خدا و علم در لغت بمعنى دانستن است
١٢٨ ص
(١٢)
«باب يازدهم» در بيان صفات ذات و صفات افعال
١٣٣ ص
(١٣)
«باب دوازدهم» در تفسير قول خداى عز و جل كل شيء هالك إلا وجهه
١٤٣ ص
(١٤)
«باب سيزدهم» در تفسير قول خداى عز و جل يا إبليس ما منعك أن تسجد لما خلقت بيدي
١٤٩ ص
(١٥)
«باب چهاردهم» در تفسير قول خداى عز و جل يوم يكشف عن ساق و يدعون إلى السجود
١٥١ ص
(١٦)
«باب پانزدهم» در معنى قول خداى تبارك و تعالى الله نور السماوات و الأرض
١٥٢ ص
(١٧)
«باب شانزدهم» در تفسير قول خداى عز و جل نسوا الله فنسيهم
١٦٠ ص
(١٨)
«باب هفدهم» در تفسير قول خداى تعالى و الأرض جميعا قبضته يوم القيامة و السماوات مطويات بيمينه
١٦١ ص
(١٩)
«باب هجدهم» در تفسير قول خداى عز و جل كلا إنهم عن ربهم يومئذ لمحجوبون
١٦٣ ص
(٢٠)
«باب نوزدهم» در تفسير قول خداى عز و جل و جاء ربك و الملك صفا صفا
١٦٣ ص
(٢١)
باب«بيستم» در تفسير قول خداى عز و جل هل ينظرون إلا أن يأتيهم الله في ظلل من الغمام و الملائكة
١٦٤ ص
(٢٢)
«باب بيست و يكم» در تفسير قول خداى عز و جل سخر الله منهم
١٦٥ ص
(٢٣)
«باب بيست دوم» در معنى جنب خداى عز و جل و جنب در لغت بمعنى پهلو و امير است و مراد از آن در آخر اين باب مىآيد
١٦٥ ص
(٢٤)
«باب بيست و سيم» در معنى حجزه
١٦٧ ص
(٢٥)
«باب بيست و چهارم» در بيان معنى چشم و گوش و زبان خدا
١٦٩ ص
(٢٦)
«باب بيست و پنجم» در معنى قول خداى عز و جل و قالت اليهود يد الله مغلولة غلت أيديهم و لعنوا بما قالوا بل يداه مبسوطتان
١٦٩ ص
(٢٧)
«باب بيست و ششم» در بيان معنى خوشنودى خداى عز و جل و خشم او
١٧٠ ص
(٢٨)
«باب بيست و هفتم» در معنى قول خداى عز و جل و نفخت فيه من روحي
١٧٣ ص
(٢٩)
«باب بيست و هشتم» در بيان نفى مكان و زمان و سكون و حركت و فرود آمدن و بالا رفتن و منتقل شدن از خدا
١٧٦ ص
(٣٠)
«باب بيست و نهم» در بيان نامهاى خداى تبارك و تعالى و فرق ميانه معانى آنها و معانى نامهاى آفريدگان
١٨٩ ص
(٣١)
«باب سىام» در بيان اينكه قرآن چه چيز است
٢٤٩ ص
(٣٢)
«باب سى و يكم» در ذكر معنى(بسم الله الرحمن الرحيم)
٢٥٦ ص
(٣٣)
«باب سى و دويم» در تفسير حروف معجم
٢٦٠ ص
(٣٤)
«باب سى و سيم» در تفسير و بيان حروف
٢٦٤ ص
(٣٥)
«باب سى و چهارم» در تفسير و بيان حروف اذان و اقامه
٢٦٧ ص
(٣٦)
«باب سى و پنجم» در تفسير و بيان هدى و ضلالت توفيق و خذلان از خداى تبارك و تعالى
٢٧٢ ص
(٣٧)
«باب سى و ششم» در رد بر ثنويه و زنادقه
٢٧٥ ص
(٣٨)
«باب سى و هفتم» در رد بر نسطوريه از فرق نصارى
٣٠٧ ص
(٣٩)
«باب سى و هشتم» در ذكر عظمت و بزرگى خداى عز و جل
٣١٤ ص
(٤٠)
«باب سى و نهم در لطف و لطافت خداى تبارك و تعالى
٣٢٤ ص
(٤١)
«باب چهلم» در بيان كمتر چيزى كه در شناختن توحيد مجزى است
٣٢٤ ص
(٤٢)
«باب چهل و يكم» در بيان آنكه خداى عز و جل شناخته نميشود مگر بخودش
٣٢٧ ص
(٤٣)
«باب چهل و دويم» در اثبات حدوث عالم
٣٣٤ ص
(٤٤)
باب چهل و سيم در بيان معنى سبحان الله
٣٥٩ ص
(٤٥)
«باب چهل و چهارم» در بيان معنى الله اكبر
٣٦٠ ص
(٤٦)
«باب چهل و پنجم» در بيان معنى اول و آخر
٣٦١ ص
(٤٧)
«باب چهل و ششم» در بيان معنى قول خداى عز و جل الرحمن على العرش استوى
٣٦٢ ص
(٤٨)
«باب چهل و هفتم» در بيان معنى قول خداى عز و جل
٣٦٦ ص
(٤٩)
«باب چهل و هشتم» در بيان عرش و صفات آن
٣٦٨ ص
(٥٠)
«باب چهل و نهم» در بيان آنكه عرش ارباعا آفريده شده كه هر ربعى بنحويست و ارباع جمع ربع بضم راء و باء و سكون آنست يعنى چهار يك
٣٧٠ ص
(٥١)
«باب پنجاهم» در بيان معنى قول خداى عز و جل وسع كرسيه السموات و الارض
٣٧١ ص
(٥٢)
باب پنجاه و يكم در بيان فطرت خداى عز و جل خلائق را بر توحيد
٣٧٢ ص
(٥٣)
«باب پنجاه و دويم» بر بيان بداء و بداء بر وزن سلام بمعنى ظاهر شدن چيزيست كه بيش از آن پوشيده و پنهان باشد و آن بر خدا روا نيست
٣٧٥ ص
(٥٤)
(باب پنجاه و سيم) در بيان مشيت و اراده خدا و هر دو بمعنى خواستن است
٣٨٠ ص
(٥٥)
«باب پنجاه و چهارم» در بيان استطاعت كه بمعنى توانائى است و بيان بطلان آن در حق بندگان و اثبات آن در باره ايشان باعتماد اختلاف معنى
٣٨٧ ص
(٥٦)
«باب پنجاه و پنجم» در بيان ابتلاء و اختيار كه بمعنى آزمودن باشد
٣٩٥ ص
(٥٧)
«باب پنجاه و ششم» در بيان سعادت و شقاوت كه بمعنى نيك بختى و بدبختى است
٣٩٦ ص
(٥٨)
«باب پنجاه و هفتم» در نفى جبر و تفويض
٣٩٩ ص
(٥٩)
باب پنجاه و هشتم در بيان قضاء و قدر و فتنه يعنى آزمايش و روزىها و نرخها و قدرتهاى معين
٤٠٥ ص
(٦٠)
باب پنجاه و نهم در ذكر اطفال و عدل خداى عز و جل در باب ايشان
٤٣١ ص
(٦١)
«باب شصتم» در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى با بندگان خود نميكند مگر آنچه را كه از براى ايشان اصلح باشد
٤٤٠ ص
(٦٢)
«باب شصت و يكم» در بيان امر و نهى و وعد و وعيد
٤٤٨ ص
(٦٣)
باب شصت و دويم در تعريف و بيان و حجت و هدايت
٤٥٣ ص
(٦٤)
«باب شصت و سيم» در ذكر مجلس حضرت امام رضا(ع) با اهل
٤٦١ ص
(٦٥)
باب شصت و چهارم در ذكر مجلس امام رضا(ع) با سليمان مروزى متكلم خراسان در نزد مأمون در باب توحيد
٤٨٦ ص
(٦٦)
«باب شصت و پنجم» در بيان نهى از كلام و جدال و مراء
٤٩٩ ص
(٦٧)
فهرست ابواب الكتاب
٥٠٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص

اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق) - اردکاني، محمد علي - الصفحة ٤٤٦ - «باب شصتم» در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى با بندگان خود نميكند مگر آنچه را كه از براى ايشان اصلح باشد

صاحب خوشبوئى سخت كه سرها و پيشانيهاى شما را بدرد آورد و نه صاحب گنديدگى سخت شما را هلاك كند و نه صاحب نرمى سخت چون آب كه شما را غرق كند و در خود فرو برد و نه صاحب سختى سخت كه در باب خانها و عمارتها و بناها و قبرهاى مردگان شما بر شما امتناع ورزد و ليكن خداى عز و جل در آن از استوارى قرار- داد آنچه بآن منتفع شويد و خود را نگاهداريد و تنها و بنيادهاى شما بر روى آن محتبس و در بند باشد و در آن از سستى قرار داد آنچه بواسطه آن از براى خانها و و قبرها بسيارى از منفعتهاى شما فروتنى نمايد و سرباز نزند و از براى همين زمين را فرشى گسترده براى شما گردانيد بعد از آن آن جناب عز و جل فرموده كه‌ وَ السَّماءَ بِناءً يعنى «و گردانيد آسمان را سقفى برداشته و برافراشته» و حضرت ميفرمايد كه سقفى از زبر شما كه محفوظ و نگاهداشته شده است يعنى از افتادن و يا از فساد و انحلال تا وقت معلوم و يا محفوظ در هوا بى‌واسط و ستون كه در آن آفتاب و ماه و ستارگان آن را بجهت منفعتهاى شما ميگرداند بعد از آن آن جناب عز و جل فرموده كه‌ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً يعنى «و فرو فرستاد آبى را چگونه آبى» و حضرت ٧ ميفرمايد يعنى باران كه آن را از جانب بالا فرود مى‌آورد تا بسرهاى كوهها و پشتها و توده‌ها و فرازها و نشيبهاى شما برسد بعد از آن آن باران را جدا و پراكنده گردانيد در حالتى كه خرد قطره و بزرگ قطره و باريك و نرم ضعيف است تا آنكه زمينهاى شما آن را در خود چيند و اين باران را يكباره فرود آينده بر شما نگردانيد كه زمينها و درختها و كشتها و ميوه‌هاى شما را فاسد و تباه سازد بد از آن آن جناب عز و جل فرموده كه‌ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً يعنى «پس قرار مدهيد و فرا مگيريد از براى خدا همتايان يعنى شريكان و انبازان را در عبادت» و حضرت ٧ ميفرمايد يعنى «اشتباه و امثال از بتانى كه نميفهمند ميشنوند و نمى‌بينند و بر چيزى قدرت ندارند» وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ يعنى «و شما ميدانيد و علماى بيان اختلاف كرده‌اند كه فعل علم در مثل اين آيه نازل منزله لازم است كه هيچ مفعول ندارد يا متعدى است و مفعول آن محذوف است بجهت اعتماد بر قرينه و حق در اين مقام قول دويم است زيرا كه امام ٧ ميفرمايد كه شما ميدانيد