اسرار توحيد (ترجمه توحيد صدوق) - اردکاني، محمد علي - الصفحة ٢٨١ - «باب سى و ششم» در رد بر ثنويه و زنادقه
يا كرسى او را در برداشته باشد يا آنكه آن جناب عز و جل بمكان يا چيزى از آنچه آفريده محتاج باشد بلكه آفريدگانش باو محتاجاند سائل عرض كرد كه پس چه فرق است در ميان آنكه شما دستهاى خود را بسوى آسمان برداريد و آنكه آنها را بجانب زمين پست كنيد حضرت صادق ٧ فرمود كه اين دو امر در علم و احاطه و قدرتش برابر است و ليكن خداى عز و جل دوستان و بندگانش را امر فرموده ببرداشتن دستهاى خويش بسوى آسمان بجانب عرش زيرا كه آن را معدن روزى گردانيده پس ما آنچه قرآن آن را ثابت نموده ثابت نموديم و همچنين اخبار و روايات از رسول ٦ در هنگامى كه فرموده كه دستهاى خود را بسوى خداى عز و جل برداريد و بلند كنيد و اينك همه فرقهاى امت بر آن اجماع دارند سائل عرض كرد كه پس از كجا و بچه دليل پيغمبران و رسولان را اثبات كردى حضرت صادق ٧ فرمود كه ما چون ثابت كرديم كه ما را آفريننده ايست كه ما را ساخته و برترى دارد از ما و از صفات ما و از همه آنچه آفريده و اين صانع حكيمى بود كه جائز نبود كه خلقش او را مشاهده نمايند و نه آنكه او را لمس كنند كه دست يا غير آن از اعضاى خود را باو بمالند و نه آنكه با يك ديگر مباشرت كنند كه روبرو شوند و با هم مكالمه و محاجه و گفتگو كنند ثابت شد كه آن جناب را ايلچيان هستند در ميان خلائق و بندگانش كه ايشان را دلالت ميكنند بر مصالح و منافع ايشان و آنچه بقاى ايشان بآن و در تركش فناء و نيستى ايشانست پس از جانب خداوند عليم حكيم جماعتى ثابت شدند كه در ميانه خلقش مردم را امر و نهى ميفرمايند پس در نزد اين ثابت شد كه او را معبرانى چند هستند كه از جانب او تعبير ميكنند و آنچه ميفرمايد بمردم ميرسانند و ايشان پيغمبران و برگزيدگان اويند از خلقش كه حكيمان و تأديب دهندگان مردمانند بحكمت و بآن مبعوث شدهاند و با وجودى كه در آفرينش و تركيب و صورت با عامه مردمان شركت دارند در چيزى از احوال ايشان از اخلاق و صفات با ايشان مشاركت ندارند و از نزد خداوند عليم حكيم مؤيدند بحكمت كه ايشان را بحكمت و دلائل و معجزات و براهين و شواهد كه بر حقيقت ايشان شهادت دهد يارى نموده و تقويت فرموده از زنده كردن مردگان و به نمودن كور مادر زاد و پيس پس زمين