بندگان خود را در وقتى از اوقات بامرى امر نميفرمايد مگر و حال آنكه آن جناب ميداند كه صلاح از براى ايشان در آن وقت در اينست كه ايشان را بآن امر فرمايد و ميداند كه در وقت ديگر صلاح از براى ايشان در اينست كه ايشان را نهى فرمايد از مثل آنچه ايشان را بآن امر فرموده بود و چون آن وقت موجود شود ايشان را امر فرمايد بآنچه ايشان را باصلاح آورد پس هر كه از براى خداى عز و جل اقرار كند باينكه او را ميرسد كه آنچه خواهد بكند و آنچه خواهد بتأخير افكند و در جاى آن بيافريند و آنچه خواهد پيش اندازد و آنچه خواهد بتأخير اندازد و امر كند بآنچه خواهد بهر وضع كه خواهد بحقيقت كه ببداء اقرار كرده و خداى عز و جل بچيزى تعظيم نشده كه بهتر باشد از از اقرار باينكه خلق و امر و تقديم و تاخير و اثبات و آنچه نبوده و محو آنچه بوده از براى اوست و بداء رد بر يهود است زيرا كه ايشان گفته‌اند كه خدا از كار فارغ شده و ما گفتيم كه خدا هر روزى در كاريست چه زنده ميكند و ميميراند و روزى ميدهد و آنچه خواهد ميكند و بداء ناشى از پشيمانى نيست و جز اين نيست كه آن از ظهور امريست عرب ميگويد كه بد الى شخص في طريقى يعنى در اين راه شخصى از برايم ظاهر و هويدا شد و خداى عز و جل فرموده كه‌ وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ‌ يعنى و ظاهر شد از براى ايشان از خدا آنچه چنان نبودند كه بپندارند و گمان داشته باشند و در هر زمان كه از براى خداى تعالى ذكره از بنده صله در باب رحم خويش ظاهر شود در عمرش زياد كند و در هر زمان كه از برايش از بنده آمدن زنا و جماع حرام كردن ظاهر شود قدرى از روزيش را كم كند و در هر زمان كه از همان بنده عفت‌ورزيدن از زنا از برايش ظاهر شود در روزى و عمرش بيفزايد و از اين قبيل است قول حضرت صادق ٧ كه‌

ما بد الله بداء كما بدا في ابنى اسماعيل‌

يعنى ظاهر نشد از براى خدا امرى چنان كه در باب اسماعيل پسر من ظاهر شد در هنگامى كه او را پيش از وفات من هلاك كرد تا آنكه بهمين دانسته شود كه او بعد از من امام نيست و از طريق ابو الحسن اسدى در اين باب چيزى غريبى از برايم روايت شده و آن اينست كه‌