زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٩٥ - (مناقب حضرت صادق
١- عباس بن عمرو فقيمي گويد: ابن ابى العوجاء، ابن طالوت، ابن اعمى، و ابن مقفّع با جماعتى از زنادقه هنگام موسم در مسجد الحرام نشسته بودند، و حضرت صادق ٧ هم در گوشهاى از مسجد براى مردم تفسير قرآن و مسائل حرام و حلال مىگفتند.
در اين هنگام جماعت زنادقه به ابن ابى العوجاء گفتند: آيا ميتوانى در مجلس اين مرد شركت كنى و با او مجادله و مغالطه كنى، تا وى در نزد افرادى كه پيرامون او را گرفتهاند شرمنده گردد، مىبينى مردم را كه مفتون وى شده و او را علامه زمان مى گويند؟!.
ابن ابى العوجاء گفت: آرى من خواهم رفت، وى از رفقايش دور شد و مردم را پراكنده كرد تا خود را به حضرت صادق ٧ رسانيد و گفت: يا ابا عبد اللَّه سؤالات من پيش شما بماند و كسى آن را نفهمد، من اكنون در باره مسائلى در اضطراب واقع شدهام اگر اجازه فرمائيد مسائل خود را مطرح كنم.
حضرت فرمود: هر چه دلت ميخواهد بپرس، گفت: تا كى اين خرمن را ميكوبيد؟
و به اين سنگ پناهنده ميشويد و اين خانهاى را كه از آجر ساخته شده مىپرستيد؟
و مانند شتران در پيرامون وى هروله ميكنيد؟ هر كس به اين اعمال نظر افكند ميداند كه اين أخلاق و اطوار از مردان حكيم و دانشمند دور است، اينك شما كه رياست اين ملت را در اختيار داريد و پدرت پايه و اساس اين موضوع را ريخته بيان كنيد علت اين چيست؟
امام صادق ٧ فرمود: كسى را كه خداوند دل وى را كور كرد و او را به حال خود واگذاشت، حق بر وى سنگين مىشود و او را گوارا نمىپندارد، در اين هنگام شيطان بر وى چيره ميگردد و او را به مهالك راه نمائى ميكند، اين خانهايست كه خداوند بندگان خود را براى عبادت در آنجا دعوت كرده، تا آنان را در اتيان اوامرش آزمايش كند.
خداوند مردم را تحريص كرده تا در بزرگداشت اين خانه بكوشند و او را زيارت كنند، پروردگار اين خانه را قبله براى نمازگزاران قرار داد، و او شعبهايست از