زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٧٤ - (مناقب امام باقر

كنيد، فرمود: هر گاه حديثى نقل كنم و سندش را متذكر نشوم، او را از پدرم زين العابدين از حسين بن علي، از على بن ابى طالب، از رسول خدا، از جبرئيل عليهم السّلام از خداوند روايت ميكنم ٨- معروف ابن خربوذ گويد: از حضرت باقر ٧ شنيدم ميفرمود: حديث بسيار مشكل و عميق است، جز فرشتگان مقرب و پيغمبران مرسل و بندگان ويژه پروردگار كه در طرق ايمان آزمايش شده باشند معانى روايات ما را درك نميكنند.

٩- سدير صيرفى گويد: حضرت باقر ٧ ميفرمود: خداوند بندگان خود را مكلف كرده است تا ائمه عليهم السّلام را بشناسند و امور خود را به آنان واگذارند، و در مسائل مختلف به آنان رجوع كنند.

١٠- سورة بن كليب اسدى گويد: حضرت باقر ٧ فرمود: ما گنجور پروردگار در آسمان و زمين هستيم، البته نه خازن نقره و طلا بلكه ما خازن علم خداوند مى باشيم.

١١- زراره گويد: ما در خدمت حضرت باقر ٧ بوديم كه كميت شاعر معروف خدمت امام ٧ آمد و از آن جناب اذن خواست تا شعر خود را بخواند، حضرت اذن مرحمت كرد و كميت قصيده معروفه را كه مطلع آن «من لقب متيّم مستهام» باشد خواند، حضرت فرمود: اى كميت روح القدس شما را تاييد كند تا آنگاه كه از ما دفاع ميكنيد.

كميت گويد: هنگامى كه به اين بيت رسيدم:

حضرت باقر ٧ فرمود: اين طور نگو و ليكن بگو: «فقد اغرق نزعا و ما تطيش سهامى» عرض كردم: اى سرور من تو از من بهتر شعر ميگوئى‌