زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٩٢ - (مناقب حضرت صادق

ما مانند تابوت در ميان بنى اسرائيل است.

تابوت بنى اسرائيل در خانه‌اى قرار ميگرفت كه پيغمبرى به آن خاندان تعلق داشت، و اكنون هم سلاح حضرت رسول در هر جا وجود دارد امامت حق آنها ميباشد پدرم زره حضرت رسول را پوشيد و بر قامتش بلند بود و بر زمين كشيده ميشد، و من هنگامى كه او را در بر كردم هم چنان بود، و ليكن قائم ما هر گاه وى را در بر كند با قامتش برابر خواهد شد.

٨- در كتاب كمال الدين از سيد حميرى روايت كرده كه وى ميگفت: من قائل به غلو بودم و به امامت محمد بن حنفيه اعتقاد داشتم، خداوند بر من منّت نهاد و بوسيله جعفر بن محمّد عليهما السّلام مرا از جهنم نجات داد، و مرا براه راست هدايت فرمود، پس از اينكه با دلائل و براهين بر من ثابت شد كه وى حجت خداوند بر خلقش ميباشد و امام مفترض الطاعه است از وى پرسيدم: از پدرانت در باره غيبت اخبارى رسيده است اينك ميل دارم بدانم آن روايات بر چه كسى منطبق است.

فرمود: غيبت در ششمين فرزند من واقع خواهد شد، و او دوازدهمين امام از ائمه هداة است كه بعد از رسول خدا بوده‌اند، اول آنها امير المؤمنين على بن ابى طالب و آخرين اينان حجت خداوند و قائم بر حق صاحب الزمان است، به خداوند سوگند اگر مانند نوح كه عمر درازى كرد و در ميان قومش ماند وى در پشت پرده غيب بماند، وى از دنيا بيرون نخواهد شد مگر اينكه روزى ظهور كند و زمين را از عدل و داد پر نمايد، بعد از اينكه از ظلم و جور پر شده باشد.

سيد حميرى گويد: هنگامى كه اين حديث را از حضرت صادق شنيدم توبه كردم و بطرف خدا برگشتم و اين قصيده را گفتم: