رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٤٣٣ - فصل هفتم در شناختن معاد نفوس انسانى

آنست كه‌[١] معرفت معاد نفس‌[٢] انسانى حاصل كنند[٣] و بدانند[٤] كه آمدن‌[٥] از كجاست و بازگشتن‌[٦] بكجا[٧]. و اين‌[٨] حالت بد كه شقاوت عبارت از[٩] آنست دوزخ روحانى است، بحالت‌[١٠] نيك چون رسانند[١١] كه عبارت از آن سعادت و بهشت جاودانيست.

(٣٥) اكنون چون حقيقت لذّت و الم بدانستى، بدان كه اين قوّتها كه جسمانى است بعد از فساد بدن باطل شود[١٢] و قوّت عقلى‌[١٣] كه نفس راست با نفس بماند همچون ماندن او در معاد خويش‌[١٤]. پس گوئيم چون مدرك بغايت اكتناه‌[١٥] باشد در ادراك و مدرك سخت ملايم بود[١٦] از جهت رسيدن مدرك بكمال، آن لذّت‌[١٧] قوى‌تر باشد، و اگر بضدّ آن باشد[١٨] الم سخت‌تر باشد[١٩]. و ادراك عقلى‌[٢٠] در غايت اكتناه‌[٢١] است و مدرك معقول در غايت ملايمت از جهت‌[٢٢] كمال و عدم ادراكش در غايت منافات بحكم آنكه در ميان‌[٢٣] نفس و مدرك او[٢٤] حجابى پيدا آيد[٢٥] كه از همه حجابها[٢٦] قوى‌تر بود.

(٣٦) اكنون گوئيم كه چون‌[٢٧] حال مدرك و مدرك‌[٢٨] معلوم شد و نسبت در ميان‌[٢٩] ايشان پيدا آمد[٣٠] و تحقيق شد[٣١] كه ادراك نفس با لذّتى خواهد بود[٣٢]

[١] كه: تاH

[٢] نفس:-M

[٣] كنند: كندH

[٤] بدانند: بداندH

[٥] آمدن:

+ اوH

[٦] بازگشتن: باز گشت‌TM ،+ اوH

[٧] بكجا: بر كجاM

[٨] اين: ازTM

[٩] كه شقاوت عبارت از: كه عبارت از آن شقاوت‌M آن‌T

[١٠] بحالت:

و حالت‌H

[١١] چون رسانند:-H

[١٢] شود: شوندTM

[١٣] عقلى: عقل‌TM

[١٤] او در معاد خويش: در معادTM

[١٥] بغايت اكتناه: در غايت انتباه‌TM

[١٦] بود:-TM

[١٧] لذت: لذات‌H

[١٨] آن باشد: اين باشدH

[١٩] باشد:-TM

[٢٠] عقلى: عقل‌TM

[٢١] اكتناه: انتباه‌TM

[٢٢] جهت: جمله‌H

[٢٣] در ميان: از ميان‌MH

[٢٤] مدرك او: مدرك‌H

[٢٥] آيد: آمدM

[٢٦] همه حجابها: حجت‌هاى‌M

[٢٧] چون:-TMH

[٢٨] و مدرك:-H

[٢٩] در ميان: ميان‌TM

[٣٠] پيدا آمد: حاصل آمدTM

[٣١] شد: گشت‌TM

[٣٢] خواهد بود: خواهد بودن‌M