رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٢٧١ - فصل ٣

در آمدند و زمين را بوسه دادند كه‌ «فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ»[١]

فصل ٣[٢]

(٤) حسن مدّتى بود كه از شهرستان وجود آدم رخت بر بسته‌[٣] بود و روى بعالم خود آورده و منتظر مانده تا كجا نشان جائى يابد كه مستقرّ عزّ وى را[٤] شايد. چون نوبت يوسف درآمد حسن را خبر دادند، حسن حالى روانه شد، عشق آستين حزن گرفت و آهنگ حسن كرد. چون تنگ درآمد حسن را ديد خود را با يوسف بر آميخته چنانكه ميان حسن و يوسف هيچ فرقى نبود، عشق حزن را بفرمود تا حلقه تواضع بجنباند[٥]. از جناب حسن آوازى برآمد كه كيست، عشق بزبان حال جواب داد كه‌[٦] بيت‌

حسن دست استغناء بسينه طلب باز نهاد، عشق بآوازى حزين اين بيت بر خواند:

بيت‌

[١] سوره ١٥( الحجر) آيه ٣٠ و سوره ٣٨( ص) آيه ٧٣

[٢] فصل ٣: فصل‌S ، فصل سوم اين رساله فصل هفتم و هشتم در نسخه‌T مى‌باشد

[٣] شهرستان وجود آدم رخت بربسته: رخت از شارستان وجود آدم‌T

[٤] وى را: او راT

[٥] بجنباند:

بجنبانندT

[٦] داد كه: دادS

[٧] بپا رفت و: بپا رفت‌T