رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٠٢ - فصل هفتم

خويش كردند[١] و او را بمطالعت‌[٢] آفتاب تهديد مى‌كردند. حربا از خدا خود اين‌[٣] مى‌خواست، مسكين حربا در خود[٤] آرزوى اين نوع قتل مى‌كرد.

حسين منصور گويد[٥]:

چون آفتاب برآمد او را از خانه نحوست خود بدر انداختند تا بشعاع آفتاب معذّب شود و آن تعذيب احياء او بود، «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ، فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ»[٧]. اگر خفافيش بدانستندى كه در حقّ حربا بدان تعذيب چه احسان كرده‌اند و چه نقصانست در ايشان‌[٨] بفوات‌[٩] لذّت او از غصه‌[١٠] بمردندى. بو سليمان دارانى گويد[١١] «لو علم الغافلون ما فاتهم من لذّة العارفين لماتوا كمدا[١٢]».

فصل هفتم‌[١٣]

(١١) [وقتى هدهد در ميان بومان‌[١٤] افتاد بر سبيل ره‌گذر بنشيمن ايشان نزول كرد. و][١٥] هدهد بغايت حدّت بصر[١٦] مشهور است‌[١٧] و بومان‌[١٨] روز كور باشند، چنانكه قصّه ايشان نزديك‌[١٩] اهل عرب معروف‌[٢٠] است. آن شب هدهد

[١] كردند:-S

[٢] بمطالعت: بمطالعه‌S

[٣] حربا از خدا خود اين: و او را از خداى خود آن‌T

[٤] مسكين حربا در خود: گوهر چه خواهد بخرد و ديده بينا مسكين خودT

[٥] حسين منصور گويد: شعرT

[٦] و حياتى فى مماتى و مماتى فى حياتى: و مماتى فى حياتى و حياتى فى مماتى‌T

[٧] سوره ٣( آل عمران) آيه ١٦٣- ١٦٤

[٨] در ايشان: ايشان‌S

[٩] بفوات: بذوق‌T

[١٠] از غصه: همانا كه در غضب‌T

[١١] گويد:T رحمه اللّه‌T

[١٢] كمدا:-T

[١٣] فصل هفتم: واقعه ديگرT

[١٤] بومان: پريان‌S

[١٥] وقتى هدهد ... نزول كرد و:-T

[١٦] بصر:

نظرS

[١٧] مشهور است:+ وقتى در ميان بومان افتاد بر سبيل ره‌گذر بنشيمن ايشان نزول كردT

[١٨] بومان: پريان‌S

[١٩] نزديك: بنزديك‌T

[٢٠] معروف: مشهورT