رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٦٩ - حكايت

فى الجمله هيچ نمى‌دانى، و تو از اين همه كه مى‌انديشى هيچ نيستى، و تو و راى اين همه‌اى، و همه از آن آنست كه حقّ‌[١] تعالى را فراموش كرده‌اى كه‌[٢] [ «نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ»[٣] و در جائى ديگر][٤] «نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ»[٥]. لا جرم خود را نيز فراموش كرده‌اى. اگر حقّ تعالى‌[٦] را ياد كردى‌[٧] و گفتى‌[٨] آن خدائى كه مرا بيافريد بدين شكل و بدين زيركى بزرگ خدائى باشد، و من پيش از اين نبودم پس ببودم و پس از اين نباشم‌[٩]، پس بودن‌[١٠] من ببازى نيست، گوئى‌[١١] مرا از چه آفريد و چرا آفريد؟ و از كجا[١٢] آمدم و كجا خواهم شدن‌[١٣]؟ بود[١٤] كه طلبى در نهاد تو پديد آمدى‌[١٥]، ببركت آنكه‌[١٦] تو خداى را ياد كردى‌[١٧]، خود را يافتى‌[١٨] و بدانستى‌[١٩]. و عجب اينست كه خود را در خود گم كرده‌اى‌[٢٠] و از[٢١] جائى دور طلب مى‌كنى‌[٢٢] همچنان كه‌[٢٣] آن مرد كه بر خر نشسته بود و خر را طلب مى‌كرد[٢٤].

حكايت‌

(٥٢) من در ولايت يمن بودم، جائى كه‌[٢٥] صنعا گويند[٢٦]. پيرى را ديدم سخت نورانى سر و پاى برهنه‌[٢٧] مى‌دويد. چون مرا بديد بخنديد و

[١] حق: خداى‌S

[٢] كرده‌اى كه:- كه‌S

[٣] سوره ٩( التوبة) آيه ٦٨

[٤] نسوا اللّه ... جائى ديگر:-F

[٥] سوره ٥٩( الحشر) آيه ١٩

[٦] اگر حق تعالى:

و اگر خداى‌S

[٧] ياد كردى: يا ذكرتش‌F

[٨] و گفتى:+ انش كه‌F

[٩] و پس از اين نباشم:-F

[١٠] پس بودن: و بودن‌F

[١١] گوئى:+ كه‌S

[١٢] كجا: بكجاS

[١٣] شدن: شدS

[١٤] بود: بودى‌F

[١٥] آمدى: آيدS

[١٦] آنكه:- آن‌F

[١٧] كردى:

كردييى‌F

[١٨] يافتى: ياد كردى‌F

[١٩] بدانستى: بدانستش‌F

[٢٠] كرده‌اى: كرده‌S

[٢١] و از: زF

[٢٢] طلب مى‌كنى: مى‌طلبى‌F

[٢٣] همچنانكه: چنانكه‌F

[٢٤] طلب مى‌كرد: مى‌طلبيدF

[٢٥] جائى كه: در جائى كه آن راS

[٢٦] گويند: مى‌گويندS

[٢٧] سر و پاى برهنه: سر برهنه و پاى برهنه‌S