رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٤٥٣ - فصل پنجم ابتدا كردن به آنچه وجود نبى ضرورى است در اين عالم

شرف و خيريّت‌[١] و حكمت‌[٢] و آنچه در پيش ياد كرديم، در نفس كاهن هرگز نبود، و نفس كاهن هرگز بكمال نرسد[٣] و نيكبخت آن جهانى نتواند بود.

و نفس او چون‌[٤] در خور مزاج او افتاده بود سخت ناقص، و هرگز هيچ كاهن تمام بدن نبود و آن كهانت دانستن او را سبب‌[٥] نقصانست نه سبب‌[٦] كمال، و كمال نفس از كمال بدن باشد.

فصل پنجم ابتدا كردن به آنچه وجود نبى‌[٧] ضرورى است در اين عالم.

(٥٣) چون ايزد تعالى آدمى را بيافريد و از ميان ديگر حيوانات مميّز گردانيد، پس هر شخصى را حاجتمند شخصى ديگر[٨] گردانيد[٩] در ميان نوع انسان بصناعات بدنى. و اگر چنانكه‌[١٠] يك شخص منفرد[١١] خواستى تا جمله شغلها كه او را درين عالم‌[١٢] ضروريست كفايت كندى بذات خويش، بتنهائى ممكن نشدى الّا[١٣] بمعاونت و معاضدت ديگرى‌[١٤] از بنى جنس خويش‌[١٥]، چنانكه مثلا اين شخص‌[١٦] از بهر ديگرى‌[١٧] نان پزد و ديگرى‌[١٨] از بهر او آلت نان پختن راست كند و ديگرى از بهر آن دگر[١٩] آلات‌[٢٠] در هم آورد

[١] خيريت: حريت‌S

[٢] حكمت: حيرت‌T

[٣] نرسد:-T

[٤] چون:-T

[٥] سبب: بسبب‌S

[٦] سبب: بسبب‌S

[٧] ابتدا كردن به آنچه وجود نبى: در پديد كردن وجودى كه‌H ، پيدا كردن آنچه وجود وى‌S

[٨] ديگر:-H

[٩] گردانيد: كردT

[١٠] و اگر چنانكه: چنانچه‌T

[١١] منفرد: مفردH

[١٢] درين عالم:-T

[١٣] الا:

و الاT

[١٤] ديگرى: ديگرH

[١٥] خويش:H ،+ در هم نيفتادى‌T

[١٦] مثلا اين شخص:

اين شخص مثلاT

[١٧] ديگرى:-T

[١٨] ديگرى: ديگرH

[١٩] آن دگر: اين ديگرT

[٢٠] آلات:-H