رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٠٣ - فصل هفتم

در آشيان‌[١] با ايشان‌[٢] بساخت و ايشان هر گونه احوال از وى‌[٣] استخبار مى‌كردند، بامداد[٤] هدهد رخت بربست و عزم رحيل كرد. بومان‌[٥] گفتند:

اى مسكين! اين چه بدعتست كه تو آورده‌اى‌[٦]، بروز كسى حركت كند[٧]؟

هدهد گفت اين عجب قصه‌ايست، همه حركات بروز[٨] واقع شود. بومان‌[٩] گفتند مگر ديوانه‌اى‌[١٠]، در روز ظلمانى كه آفتاب بر ظلمت‌[١١] برآيد كسى چيزى‌[١٢] چون بيند؟ گفت بعكس افتاده است. شما را همه انوار اين جهان طفيل نور خورشيد[١٣] است، و همه روشنان‌[١٤] اكتساب نور[١٥] و اقتباس ضوء خود ازو كردند، و عين‌[١٦] الشمس از آن گويند او را[١٧] كه ينبوع نور است. ايشان او را الزام كردند كه چرا بروز كسى هيچ نبيند[١٨]؟ گفت همه را در طريق قياس بذات خود الحاق مكنيد[١٩] كه همه كس بروز بيند و اينك من مى‌بينم، در عالم شهودم، [در عيانم، حجب مرتفع گشته است‌[٢٠]، سطوح‌[٢١] شارق را[٢٢] بى‌اعتوار ريبى‌[٢٣] بر سبيل كشف ادراك مى‌كنم.

بومان‌[٢٤] چون اين حديث بشنيدند[٢٥] حالى‌[٢٦] فريادى برآوردند و حشرى كردند و يكديگر را گفتند: اين مرغ‌[٢٧] در روز[٢٨] كه مظنّه عمى‌[٢٩] است دم بينائى‌[٣٠]

[١] در آشيان: بآشيانه‌S

[٢] با ايشان: ايشان‌S

[٣] از وى: ازوS

[٤] بامداد:

بامدادى‌S

[٥] بومان: پريان‌S

[٦] آورده‌اى: آوردى‌S

[٧] كند: كنندS

[٨] بروز: در روزT

[٩] بومان: پريان‌S

[١٠] ديوانه‌اى: ديوانه‌S

[١١] بر ظلمت: مظلم‌T

[١٢] چيزى:-T

[١٣] خورشيد: خرشيدT

[١٤] روشنان: روشناى‌S

[١٥] نور:-T

[١٦] و عين: و عينى‌S

[١٧] گويند او را:- او راS ، گفته‌اند او راT

[١٨] هيچ نبيند: چيزى بيندS ، نه بيندT

[١٩] بذات خود الحاق مكنيد: بذوات خود الحاق كنيدS

[٢٠] در عيانم ... گشته است: در عالم شهود و محل حجب در ره عالم مرتفع گشته است‌T

[٢١] سطوح: سطورT

[٢٢] بى: مع‌S

[٢٣] ريبى: ريب‌T

[٢٤] بومان: پريان‌S

[٢٥] حديث بشنيدند: حديث را استماع كردندT

[٢٦] حالى:

حالى راS

[٢٧] مرغ:+ مبتدع است‌T

[٢٨] در روز: در روزى‌S

[٢٩] عمى:

عميت‌T

[٣٠] بينائى: بيناى‌S