رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٢٨١ - فصل ٧

زندگانى» خوانند، در آنجاش‌[١] غسل بفرمايد كردن. چون زندگانى ابد يافت، كتاب الهيش در آموزد[٢].

(١٨) و بالاى اين شهرستان چند شهرستان ديگر است، راه همه بدو نمايد و شناختش‌[٣] تعليم كند. و اگر حكايت آن شهرستانها با شما كنم‌[٤] و شرح آن بدهم فهم شما بدان نرسد و از من باور نداريد و در درياى حيرت غرق شويد. بدين قدر[٥] اقتصار كنيم و اگر اين چه گفتم‌[٦] دريابيد جان‌[٧] سلامت ببريد.

فصل ٧[٨]

(١٩) چون عشق‌[٩] اين حكايت بكرد، زليخا پرسيد كه سبب آمدن تو از ولايت خود چه بود؟ عشق گفت ما سه برادر بوديم، برادر مهين را حسن خوانند[١٠] و ما را او پرورده است، برادر كهين را حزن خوانند و او بيشتر در خدمت من بودى، و ما هر سه خوش بوديم. ناگاه آوازه‌اى در ولايت ما افتاد كه در عالم خاكى يكى را پديد آورده‌اند[١١]، بس بلعجب‌[١٢] هم آسمانيست و هم زمينى، هم جسمانيست‌[١٣] و هم روحانى، و آن طرف‌[١٤] را بدو داده‌اند و از ولايت ما نيز گوشه‌اى نام زد او كرده‌اند. ساكنان ولايت ما را آرزوى ديدن او خاست‌[١٥]، همه پيش‌

[١] در آنجاش: در آن‌S

[٢] در آموزد: بياموزدS

[٣] شناختن: سياحتش‌T

[٤] كنم: بكنم‌S

[٥] قدر:-T

[٦] و اگر اين چه گفتيم: و اگر چه آميخته گفتيم‌T

[٧] جان: تا جان‌T

[٨] فصل ٧:-S

[٩] چون عشق: عشق چوT

[١٠] خوانند: خواندندT

[١١] آورده‌اند: آوردندT

[١٢] بس بلعجب: بو العجب‌S

[١٣] هم جسمانيست: و هم جسمانيست‌S

[١٤] آن طرف: اين طرف‌T

[١٥] خاست: خواست‌S