رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٠٨ - فصل نهم

(١٤) روزگارى‌[١] در آن حيرت بماند تا پادشاه روزى بفرمود[٢] كه آن مرغ را بياوريد و از سلّه و چرم خلاص دهيد[٣]. «فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ»[٤]، «فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى‌ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ»[٥]، «إِذا بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ»[٦]. طاوس چون از آن حجب بيرون آمد خويشتن‌[٧] را در ميان باغ ديد، نقوش خود را بنگريست‌[٨] و باغ را و ازهار و اشكال آن را بديد[٩] و فضاى عالم و مجال سياحت و طيران و اصوات و الحان و اشكال و امثال‌[١٠] و اجناس، در كيفيّت حال فرو ماند[١١] و حسرتها خورد. «يا حَسْرَتى‌ عَلى‌ ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ»[١٢][١٣]، «فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ»[١٤]، «فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ، وَ أَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ، وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَ لكِنْ لا تُبْصِرُونَ»[١٥]، «كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ، ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ.»[١٦]

فصل نهم‌[١٧]

(١٥) ادريس صلّى اللّه‌[١٨] عليه جمله‌[١٩] نجوم و كواكب با او در سخن‌[٢٠] آمدند، از ماه پرسيد كه ترا چرا وقتى نور كم شود[٢١] و گاه‌[٢٢] زيادت؟

گفت بدان كه جرم من سياهست و صيقل و صافى و مرا[٢٣] هيچ نورى نيست،

[١] روزگارى: روزى درازS

[٢] بفرمود: گفت‌T

[٣] بياوريد و از سله و چرم خلاص دهيد: از چرم بدر آريد و استخلاص دهيدT

[٤] سوره ٣٧( الصافات) آيه ١٩

[٥] سوره ٣٦( يس) آيه ٥١

[٦] سوره ١٠٠( العاديات) آيه ٩- ١١

[٧] خويشتن:

خودT

[٨] بنگريست:-S

[٩] آن را بديد: خود را بديد:-T

[١٠] و اشكال و امثال:

-S

[١١] فروماند: تعجب مى‌ماندS

[١٢] يا حسرتى ... فى جنب اللّه:-T

[١٣] سوره ٣٩( الزمر) آيه ٥٧

[١٤] سوره ٥٠( ق) آيه ٢١

[١٥] سوره ٥٦( الواقعة) آيه ٨٢- ٨٤

[١٦] سوره ١٠٢( التكاثر) آيه ٣- ٤

[١٧] فصل نهم:- نهم‌T

[١٨] صلى اللّه:

صلوات اللّه‌T

[١٩] جمله:-T

[٢٠] در سخن: به سخن‌T

[٢١] شود: مى‌شودT

[٢٢] گاه: گاهى‌T

[٢٣] و مرا: مراى