رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٠٧ - فصل هشتم

(١٣) مدّتى در آن تفكّر[١] بماند كه اين باد خوش بوى چيست و اين اصوات خوش از كجاست‌[٢]؟

يا ايها[٣] البرق الذى تلمّع من اىّ اكناف الحمى‌[٤] تسطّع معلومش نمى‌گشت‌[٥] و درين اوقات بى‌اختيار او فرحى درو[٦] مى‌آمد:

[و لو انّ ليلى العامريّة سلمت علىّ و دونى تربة و صفائح تسلمت تسليم البشاشة او زقا اليها صدى من جانب القبر صائح و اين جهالت‌][٧] او از آن بود كه خود را فراموش كرده بود و وطن را[٨] «نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ»[٩]. هر وقت كه از باغ بادى يا بانگى‌[١٠] برآمدى‌[١١] او در آرزو آمدى‌[١٢] بى‌آنكه موجبى شناختى يا سببش معلوم بودى‌[١٣].

اين دو بيت از يك شعر است:

[١] تفكرT

[٢] كجاست: كجا مى‌آيدT

[٣] يا ايها: يايهاS

[٤] الحمى: السماءT

[٥] معلومش نمى‌گشت: معلوم نمى‌شدT

[٦] درو: دروى‌S

[٧] و لو أن ليلى ...

و اين جهالت:-T

[٨] وطن را: وطن‌T

[٩] سوره ٥٩( الحشر) آيه ١٩

[١٠] بانگى: آوازى‌T

[١١] برآمدى: در آمدى‌T

[١٢] او در آرزو آمدى:-T

[١٣] سببش معلوم بودى: سببى بسيار ذوقش پيدا شدى‌T

[١٤] يشجوا: يشجوS