رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٢٧٧ - فصل ٦

بشكلى بر وى‌[١] عرضه‌[٢] كند. بايد كه با ايشان هيچ التفاتى نكند و روى از ايشان بگرداند و بانگ بر مركب زند و بطبقه دوّم رسد.

(١٠) آنجا هم دو حجره بيند، در حجره اوّل تختى از باد گستريده و يكى بر آن تخت تكيه زده، طبعش ببرودت مايل، دروغ گفتن و بهتان نهادن و هرزه‌گويى‌[٣] و كشتن و از راه بردن دوست دارد، و پيوسته بر چيزى كه نداند حكم كند. و در همسايگى او[٤] در حجره دوّم تختى از بخار گستريده، و بر آن تخت يكى تكيه زده، [طبعش بحرارت مايل، نيك و بد بسيار ديده، گاه بصفت فريشتگان برآيد و گاه بصفت ديوان‌][٥]، چيزهاى عجب پيش او يابند، نير نجات نيك داند، و جادوى ازو آموزند. چون وى را ببيند چاپلوسى پيش گيرد[٦] و دست در عنانش آويزد[٧] و جهد كند[٨] تا او را هلاك كند.

تيغ با ايشان نمايد و بتيغ بيم كند تا ايشان از پيش او[٩] بگريزند.

(١١) چون بطبقه سوّم‌[١٠] رسد حجره‌اى بيند دلگشاى‌[١١] و در آن حجره تختى از خاك پاك گستريده، بر آن‌[١٢] تخت يكى تكيه زده، طبعش باعتدال نزديك، فكر برو غالب، امانت بسيار نزديك او[١٣] جمع گشته‌[١٤]، و هر چه‌[١٥] بدو سپارند هيچ خيانت نكند، هر غنيمت‌[١٦] كه ازين جماعت حاصل كرده است بدو سپارد تا وقتى ديگرش بكار آيد. و از آنجا

[١] بروى: بروT

[٢] عرضه: عرض‌T

[٣] هرزه‌گويى‌ى.: هرزه‌روى‌S

[٤] همسايگى او:- اوT

[٥] طبعش بحرارت مايل ... و گاه بصفت ديوان:-T

[٦] پيش گيرد: كندT

[٧] عنانش آويزند: عنان آورندT

[٨] و جهد كند:-T

[٩] تا ايشان از پيش او: كه ايشان از پيش‌S

[١٠] سوم: سيم‌T

[١١] دلگشاى:

دلگشاS

[١٢] بر آن: و بر آن‌T

[١٣] نزديك او: پيش اوS

[١٤] گشته: شده‌T

[١٥] هر چه:+ كه‌T

[١٦] هر غنيمت: و هر غنيمت‌T