رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٢٩٧ - فصل سوم

جسم را شمرند. و حسين بن منصور[١] مى‌گويد در حقّ مصطفى‌[٢] عليه السلام‌[٣] كه «غمض‌[٤] العين عن الاين‌[٥]». و ديگر مى‌گويد «الصوفى وراء الكونين و فوق العالمين». و همه متّفقند كه تا[٦] حجاب برنخيزد شهود حاصل نشود، و اين گوهر كه در محلّ شهود مى‌آيد مخلوق و حادثست. همه سنگ‌پشتان بانگ برآوردند كه گوهرى كه در مكان‌[٧] باشد چون از مكان بدر رود[٨]؟ از جهات چون منقطع شود[٩]؟ حاكم گفت من نيز از بهر[١٠] اين گفتم اين قصه بدان‌[١١] درازى. سنگ‌پشتان بانگ برآوردند كه‌[١٢] «عزلناك»، اى حاكم‌[١٣]! تو معزولى. و خاك برو پاشيدند، سر در نشيمن بردند[١٤].

فصل سوم‌[١٥]

(٦) همه مرغان در حضرت سليمان عليه السّلام‌[١٦] حاضر بودند الّا عندليب، سليمان مرغى را برسالت نام زد[١٧] كرد كه عندليب را بگويد[١٨] كه ضروريست‌[١٩] رسيدن ما و شما[٢٠] بيكديگر. چون پيغام سليمان عليه السّلام‌[٢١] بعندليب رسيد[٢٢] هرگز از آشيان بدر[٢٣] نيامده بود، با ياران‌[٢٤] خود[٢٥] مراجعت كرد كه فرمان‌[٢٦] سليمان‌[٢٧] عليه السّلام برين نسق است و او دروغ نگويد.

[١] حسين بن منصور: حسين حلاج‌T

[٢] مى‌گويد در حق مصطفى: در حق مصطفى مى‌گويدT

[٣] عليه السلام:-T

[٤] كه غمض:- كه‌T

[٥] الاين: الانس‌S

[٦] كه تا: تاT

[٧] در مكان: مكانى‌S

[٨] بدر رود: بيرون رودT

[٩] شود:

گرددT

[١٠] نيز از بهر: نه از بهرT

[١١] بدان: بدين‌T

[١٢] بانگ بر آوردند كه: گفتندT

[١٣] اى حاكم:-S

[١٤] بردند: رفتندT

[١٥] سوم:-T

[١٦] عليه السلام:-T

[١٧] نام زد: نام‌S

[١٨] بگويد: بگوT

[١٩] ضروريست:

ضرورت است‌T

[٢٠] ما و شما: شما و ماT

[٢١] سليمان عليه السلام:-T

[٢٢] رسيد:

+ عندليب‌T

[٢٣] بدر: بيرون‌T

[٢٤] ياران: اشكال‌T

[٢٥] خود: خويش‌T

[٢٦] كه فرمان: لفظT

[٢٧] سليمان:+ پيغمبرT