رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٨٩ - فصل هشتم

خصومت يكديگر بدان‌[١] نمى‌پردازند كه فكرى كنند تا انصاف بدهند[٢].

و آن‌[٣] از دو چيز افتاده است: يكى از جهل و ديگر[٤] از دوستى جاه، و سبب اين دو چيز يك چيز است و آن‌[٥] شقاوت است. و شقاوت بر دو نوع است: شقاوتى است ذاتى‌[٦] چنانكه رسول‌[٧] عليه السلم فرمود كه‌[٨] «الشقى من شقى فى بطن امّه»، و اين شقاوت ابدى باشد چنانكه قرآن ناطق است‌[٩]: «مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى‌ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‌»[١٠]، هر كه را در ازل شقى آفريده‌اند در دنيا شقى باشد و هر كه از دنيا شقى بيرون رود[١١] در آخرت شقى باشد. و شقاوتى است عرضى‌[١٢] و آن آنست كه در ازل سعيدش‌[١٣] آفريده باشند، امّا در دنيا مشغول شده است و خلق‌[١٤] بد كسب كرده، و آن‌[١٥] بر دو نوع است: يكى آن باشد كه اين كس در ميانه عمر يا در آخر عمر بيدار شود و احوال خود بازطلبد و بدفع‌[١٦] اخلاق بد[١٧] و عمل ناشايست‌[١٨] مشغول گردد [و ديگر بسر كار رفته نرود][١٩][٢٠] و از دنيا سعيد بيرون شود[٢١] و بآخرت سعيد گردد[٢٢]، چنانكه‌[٢٣] رسول‌[٢٤] عليه السلام مى‌فرمايد «التايب من الذنب كمن لا ذنب له». و يكى آنكه اين كس در دنيا گاه بيدار مى‌شود و گاه خفته‌[٢٥]، گاه عمل نيك كند و گاه عمل بد، امّا بهر

[١] بدان:-F

[٢] تا انصاف بدهند: يا انصافى دهندS

[٣] آن: اين‌S

[٤] ديگر: ديگرى‌S

[٥] اين: آن‌S

[٦] ذاتى: ارثى است‌S

[٧] رسول: پيغمبرS

[٨] فرمود كه: خبر مى‌دهدS

[٩] قرآن ناطق است: قرآن مجيد عز قائله خبر مى‌دهدS

[١٠] سوره ١٧( الإسراء) آيه ٧٢

[١١] بيرون رود: بدر شودS

[١٢] عرضى: عارضى‌S

[١٣] سعيدش: سعيدS

[١٤] خلق:+ چندS

[١٥] آن:+ كه‌S

[١٦] و بدفع:

در رفع‌S

[١٧] بد:+ باشدS

[١٨] عمل ناشايست: بعمل شايسته‌S

[١٩] و ديگر ... نرود:-F

[٢٠] رفته: گذشته‌S

[٢١] شود: رودS

[٢٢] گردد: بودS

[٢٣] چنانكه: و چنانكه‌S

[٢٤] رسول: پيغمبر ماS

[٢٥] خفته:+ وS