رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٩٥ - فصل نهم
معزول[١] مىشوند[٢] و وقفه[٣] مىكنند[٤]، در بيدارى چنان شوند[٥] كه بيكبارگى[٦] فرمانبردار[٧] شوند و فرو خسبند. پس چون چنين شود، بدن از كار بيفتد و[٨] در عالم خود افتد و رسول[٩] عليه السلام در اين معنى مىفرمايد[١٠] «تنام عينى[١١] و لا ينام قلبى»، و خواجه[١٢] حكيم سنائى[١٣] گويد[١٤] رحمة اللّه عليه[١٥]:
|
بمير اى دوست پيش از مرگ اگر مىزندگىخواهى |
[كه ادريس از چنين مردن بهشتى گشت پيش از ما][١٦]. |
|
و من نيز در اين معنى دو بيت[١٧] گفتهام:
|
گر پيشتر از مرگ طبيعى مردى |
بر خور كه بهشت جاودانى بردى |
|
|
ور زانك درين شغل قدم نفشردى |
خاكت بر سر كه خويشتن آزردى |
|
(٧٧) و صفت[١٨] ديگر از صفات حقّ[١٩] علم است. و حقّ تعالى[٢٠] عالم است بحقيقت، و از علم[٢١] او هيچ چيز[٢٢] بيرون نيست چنانكه قرآن مىفرمايد[٢٣] «لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ»[٢٤]. ديگران[٢٥] را عالم[٢٦] بمجاز[٢٧] خوانند، زيرا كه علم
[١] معزول:-F
[٢] مىشوند: مىشودS
[٣] وقفه: وقعهF دفعهS
[٤] مىكنند:
مىكندS
[٥] شوند: مىشودS
[٦] بيكبارگى: بيكبارS
[٧] فرمانبردار:+ وىS
[٨] بيفتد و: نفسS
[٩] رسول: پيغمبرS
[١٠] در اين معنى مىفرمايد: مىفرمايد در اين معنىS
[١١] عينى: عيناىF
[١٢] خواجه:-S
[١٣] سنائى:+ عليه الرحمة و الغفرانS
[١٤] گويد: مىگويدS
[١٥] رحمة اللّه عليه:-S
[١٦] كه ادريس ... از ما:- ٦
[١٧] دو بيت: بينىF
[١٨] صفت: صفتىS
[١٩] حق:+ تعالىS
[٢٠] تعالى: سبحانه تعالىS
[٢١] علم:-F
[٢٢] چيز:-S
[٢٣] مىفرمايد: عز قائله خبر مىدهدS
[٢٤] سوره ٣٤( سبا) آيه ٣
[٢٥] ديگرانS
[٢٦] عالم: كه عالمS
[٢٧] بمجاز: مجازS