رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٢١٩ - مبدأ التحديث

(١٦) و از كلمه كبرى كه آخر كبرياتست كلمات صغرى بى حدّ ظاهرند[١] كه در حصر و بيان نگنجد[٢] چنانكه در كتاب ربّانى اشارت كرد:

«ما نَفِدَتْ‌[٣] كَلِماتُ اللَّهِ»[٤]، و گفت‌ «لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي»[٥]، همه‌[٦] از شعاع كلمه كبرى كه بازپسين‌[٧] طايفه كبرياتست مخلوق شده است چنانكه در توراة[٨] آمده است: «خلقت ارواح المشتاقين من نورى» و اين‌[٩] نور روح القدس است. و آنچه از سليمان تميمى نقل كنند[١٠] كه يكى او را[١١] گفت «يا ساحر! قال لست بساحر انّما أنا كلمة من كلمات اللّه» هم‌[١٢] درين معنى است.

(١٧) و حقّ را تعالى هم كلمات وسطى‌اند. امّا كلمات كبرى آنند كه‌[١٣] در كتاب الهى گفت‌ «فَالسَّابِقاتِ سَبْقاً فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً»[١٤].

«فَالسَّابِقاتِ سَبْقاً» كلمات كبريست، «فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً» ملائكه محرّكات افلاكند كه كلمات وسطى‌اند. «وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ»[١٥] اشارت بكلمات كبرى است،[١٦] «وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ»[١٧] اشارت بكلمات وسطى است‌[١٨].

و از بهر اين‌[١٩] هر جاى «الصافون» مقدّم باشد[٢٠] در قرآن مجيد[٢١] چنانكه در[٢٢] «وَ الصَّافَّاتِ صَفًّا فَالزَّاجِراتِ زَجْراً»[٢٣] و آن را عمقى عظيم‌[٢٤] است كه‌

[١] ظاهرند: ظاهر آيدC

[٢] كه در حصر و بيان نگنجد:-T

[٣] در كتاب ربانى اشارت كرد ما نفدت:-T

[٤] سوره ٣١( لقمان) آيه ٢٦

[٥] سوره ١٨( الكهف) آيه ١٠٩

[٦] همه: هم‌T

[٧] بازپسين: باز پس‌C

[٨] توراة: توريةT

[٩] اين: آن‌C

[١٠] كنند: مى‌كنندT

[١١] يكى او را: او را يكى‌C

[١٢] هم:-T

[١٣] آنند كه: آنكه‌T

[١٤] سوره ٧٩( النازعات) آيه ٤- ٥

[١٥] سوره ٣٧( الصافات) آيه ١٦٤

[١٦] اشارت بكلمات كبريست:-T

[١٧] سوره ٣٧( الصافات) آيه ١٦٦

[١٨] بكلمات وسطى است: بكلمه وسطى‌C

[١٩] اين: آن‌C

[٢٠] مقدم باشد:

متقدم‌اندC

[٢١] مجيد:-T

[٢٢] چنانكه در: چنانكه‌C

[٢٣] سوره ٣٧( الصافات) آيه ١- ٢

[٢٤] و آن را عمقى عظيم: عمقى‌T