رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٤٧ - ٥ - آواز پر جبرئيل

مى‌شمارد.

برخى ترجمه اين رساله را به احمد بن قاسم اخسيكتى ملقّب به ذو الفضائل نسبت داده‌اند (١٩)، لكن چه از لحاظ انتساب آن به سهروردى در نسخه قديمى فاتح و چه از حيث سبك به نظر ما شكّى نيست كه رساله از سهروردى است. وانگهى چنانكه در فهرست شهرزورى كه قبلا ذكر شد آمده است، شيخ اشراق اشارات و تنبيهات ابن سينا را ترجمه كرده و علاقه خاصّى به آثار او داشته است مخصوصا آنچه مى‌توان باقى مانده «حكمت مشرقيّه» شيخ الرئيس دانست كه «رسالة الطير نيز» بدون شكّ قسمت مهمّى است از آن.

«رسالة الطير» يك بار به نام ذو الفضائل اخسيكتى در «چهارده رساله» آقاى سبزوارى، ص ١٥٢- ١٦٢، بدون ذكر نسخه خطّى كه از آن استفاده شده انتشار يافته است و يك بار نيز توسّط اشپيس) Spies (و ختاك) Khatak (در كتاب «سه رساله درباره تصوف») Three Treatises on Mysticism ، اشتوتگارت، ١٩٣٥) چاپ شد. اين كتاب متأسفانه به سرعت بسيار ناياب گرديد و به همين علّت رسائلى كه در آن جا به چاپ رسيد هيچ گاه آن چنانكه بايد مخصوصا در ايران شناخته نشد. متن چاپ شده مبتنى بر نسخه فاتح شماره ٥٤٢٦ است.

٥- آواز پر جبرئيل:

اين رساله معروف با گفتار خواجه ابو على فارمدى درباره اينكه كبود پوشان بعضى اصوات را آواز پر جبرئيل خوانند و بيشتر آنچه حواسّ مشاهده مى‌كند از آواز پر جبرئيل است آغاز شده و در دفاع از اين‌