رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٧١ - حكايت

(٥٣) و شنيدم كه شيخ‌[٤] ابو الخير رضى اللّه عنه در واقعه ديد كه «برخيز و نزد[٥] شيخ ابو الحسن خرّقانى شو و امانتى‌[٦] كه بدو سپرده‌ايم بستان» شيخ ابو سعيد برخاست و بخدمت ابو الحسن خرّقانى رفت. چون چشم ابو الحسن بروى‌[٧] افتاد، گفت «يا ابا[٨] سعيد امانتى كه ترا بر من است آنست كه بدانى كه صوفى از گل نيست.» ابو سعيد[٩] چون اين بشنيد[١٠] خدمت كرد و بازگشت، و چندان جهد كرد كه آن صوفى را كه از گل نيست بديد. و همه روز مى‌گفت‌[١١] «الصوفى مع اللّه بلا مكان» و آنچه‌[١٢] حسين حلّاج مى‌گويد نوّر اللّه قبره‌[١٣]:

و آنچه با يزيد رضى اللّه عنه‌[١٨] مى‌گويد[١٩]: «طلبت ذاتى فى الكونين فما وجدتها»، و آنچه‌[٢٠] گفت: «انسلخت من جلدى فرأيت من أنا» هم‌[٢١] درين معنى است.

و سنائى گويد[٢٢] رحمة اللّه عليه:

[١] با: درS

[٢] با خود ... نديدم خود را: با خوذ بزدم زان بسزيدم خوذ راF

[٣] بدر آمدم: چون برون شدم‌P

[٤] شيخ:-F

[٥] نزد: برF

[٦] و امانتى: امانتى‌F

[٧] بروى:+ اوS

[٨] يا ابا: باباS

[٩] ابو سعيد: شيخ ابو سعيدS

[١٠] اين بشنيد: بشنيدF

[١١] روز مى‌گفت: روزى گفتى‌S

[١٢] آنچه:+ شيخ‌S

[١٣] نور اللّه قبره:-S

[١٤] الذات: الروح‌F

[١٥] بالروح: بالارواح‌S

[١٦] بقى: ففى‌F

[١٧] الترب رميم: التراب الرميم‌F

[١٨] رضى اللّه عنه: قدس روحه‌S

[١٩] مى‌گويد: مى‌گفت‌S

[٢٠] و آنچه: و ديگر آنچه‌S

[٢١] هم: و هم‌S

[٢٢] و سنائى گويد: كه چكنم سنائى خوش مى‌گويدS

[٢٣] هر:-F