ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٧٩ - خصال مؤمن

٢-

امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمود: ايمان چهار پايه دارد: ١- توكل بر خدا ٢- واگذار كردن امر بخدا، ٣- راضى بودن بقضاء خدا، ٤- تسليم بودن بامر خداى عز و جل.

٣-

امام صادق عليه السّلام فرمود: تا معرفت نيابيد صالح نشويد و تا تصديق نكنيد معرفت نيابيد و تا چهار درى را كه نخستينشان جز بآخرشان اصلاح نشود نگيريد تصديق نيابيد[١] همراهان سه در گمراه گشته و در بيراهه دورى افتادند، خداى تبارك و تعالى جز عمل صالح را نپذيرد و خدا جز وفاء بشروط و پيمانها را نپذيرد، و هر كه بشروط خدا وفا كند و آنچه را در پيمانش شرح داده بكمال رساند، بدان چه نزد اوست برسد و وعده خدا را كامل دريافت كند.

خداى عز و جل راههاى هدايت را به بندگانش خبر داده و در آن راهها برايشان چراغ برافراشته و دستور داده كه چگونه راه پيمايند و فرموده: «همانا من آمرزنده كسى باشم كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح نمايد و آنگاه هدايت پذيرد، ٨٣ سوره، ٣» و فرموده: «خدا فقط از پرهيزگاران ميپذيرد» پس هر كه خداى عز و جل را نسبت بآنچه امرش فرموده پرهيزكار باشد، همان خداى عز و جل را با ايمان بآنچه محمد صلى اللَّه عليه و آله آورده ملاقات كند.

هيهات هيهات!! كه مردمى از دست رفتند و مردند پيش از آنكه هدايت شوند و گمان كردند كه ايمان‌

[١] محدث استرآبادى گويد: مقصود از چهار در: اقرار بخدا و پيغمبر و آنچه پيغمبر آورده و مترجمين آنها( يعنى ائمه معصومين عليهم السّلام) است.