ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢١٤ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

باب انصاف و عدالت‌

١-

على بن الحسين صلوات اللَّه عليهما فرمود: رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در آخر سخنرانى خود ميفرمود: خوشا حال كسى كه خلقش طيب و طبعش طاهر و باطنش شايسته و آشكارش نيكو باشد، و زيادى مالش را بدهد و زيادى گفتارش را نگه دارد و از خود انصاف دهد.

٢-

امام صادق عليه السّلام فرمود: كيست كه برايم چهار چيز را در برابر چهار خانه در بهشت عهده دار شود: انفاق كن و از فقر مترس، و سلام را در جهان منتشر كن و بحث و جدل را رها كن، اگر چه حق با تو باشد، و خودت بمردم انصاف ده (تا محتاج داور ديگرى نباشى).

٣-

امام صادق عليه السّلام ميفرمود: سرور اعمال سه چيز است: انصاف دادن بمردم از خود، تا آنجا كه هر چه خشنودت كند مثلش را براى مردم بخواهى، و مواسات نمودن با برادرت در مال و ياد خدا در هر حال، و آن گفتن‌

سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر

فقط نيست، بلكه هر گاه امر خداى عز و جل بتو رو آورد عمل كنى و چون نهى و بازداريش بتو رسد، ترك كنى.

٤-

امير المؤمنين عليه السّلام در ضمن كلامى فرمود: بهوش باشيد هر كه از خود بمردم انصاف دهد