(١٦) شرابخوارى، زيرا خداى عز و جل از آن نهى فرموده، مثل آنكه از پرستش بتها نهى فرموده است (در آيه شريفه‌ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ‌ ... هر دو را بيك روش پليد و شيطانى معرفى كرده است).

(١٧) نماز يا واجب ديگر خدا را عمدا ترك كردن، زيرا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود:

كسى كه نماز را عمدا ترك كند. از پيمان و تعهد خدا و رسولش بيزارى جسته است‌[١] (١٨) و (١٩) پيمان‌شكنى و قطع رحم، زيرا خداى عز و جل فرمايد: (كسانى كه پيمان خدا را پس از استوار كردنش ميشكنند و آنچه را خدا بوصلش فرمان داده قطع ميكنند ...) ايشانند كه لعنت دارند تو خانه بد (در آخرت) ٢٥ سوره ١٣» راوى گويد: عمرو از خدمت امام عليه السّلام بيرون رفت، در حالى كه شيون گريه‌اش بلند بود و ميگفت:

هلاك شد كسى كه براى خود فتوى داد و در علم و فضل با شما مبارزه كرد.

شرح‌

- در تعريف گناهان كبيره علماء اختلاف دارند، مرحوم مجلسى از قول شيخ بهائى اين اقوال را ذكر ميكند:

١- هر گناهى كه خدا در قرآن بعقاب تهديد كرده است.

٢- هر گناهى كه شارع برايش حدى معين كرده (مانند كشتن يا رجم يا تازيانه) و در قرآن بر آن تهديد نموده است.

٣- هر گناهى كه دلالت بر بى‌اعتنائى بدين داشته باشد.

٤- هر گناهى كه حرمتش بدليل قاطعى ثابت شده باشد.

٥- هر گناهى كه در كتاب يا سنت بشدت مورد تهديد قرار گرفته باشد.

٦- ابن مسعود گويد: گناهان از اول سوره نساء تا آيه شريفه: إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ‌ كبيره است.

٧- هر گناهى كبيره است، زيرا همگى مخالفت خداست و خردى و بزرگى آنها نسبت ببالا و پائين است: مثلا بوسيدن زن نامحرم نسبت بزنا صغيره و نسبت به نظر كردن باو كبيره است.

مرحوم مجلسى گويد

: گويا نظر كسى كه همه گناهان را كبيره دانسته اينست كه گناه را نبايد كوچك و ناچيز دانست چنانچه در اخبار وارد شده است، زيرا نافرمانى شخص بزرگ بزرگست و مخالفت‌

[١] اگر چه سائل گناهان كبيره را از كتاب خدا خواسته بود، ولى سنت هم اعتبار كتاب را دارد، حتى در نظر شخص سائل بدليل سكوت او و عدم اعتراضش.