ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٦٧ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

شرح‌

- شناختن شيعيان را بوسيله نور پيشانى مختص بائمه و فرشتگان و خواص اهل ايمانست و آيه شريفه‌ سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ مؤيد اين معناست و از اين رو محل نور در اين روايت محل سجده معين شده است.

٢-

امام صادق عليه السلام فرمود: نبايد بوسيده شود سر كسى و نه دست او مگر دست رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را يا كسى كه از او رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مقصود باشد (مانند ائمه عليهم السلام و سادات و علما بنا بقولى، ولى نسبت بديگران هم قائل بحرمتى ديده نشده است).

٣-

صاحب سابرى گويد: خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم و دستش را گرفتم و بوسيدم، حضرت فرمود: آگاه باش كه اين (بوسيدن دست) جز نسبت بپيغمبر و وصى پيغمبر شايسته نيست.

٤-

يونس بن يعقوب گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: دستت را بمن ده تا ببوسم، حضرت دستش را بمن داد، سپس عرضكردم: قربانت، سرت را، حضرت پيش آورد و من بوسيدم، سپس عرض كردم قربانت پاهايت را، حضرت سه بار، فرمود: سوگند دهم ترا (كه از بوسيدن پا بگذرى) آيا چيزى مانده، آيا چيزى مانده، آيا چيزى مانده؟ (يعنى بعد از بوسيدن دست و سر عضو ديگرى شايسته بوسيدن نيست).

٥-

حضرت ابو الحسن عليه السلام فرمود: هر كه بخاطر خويشاوندى فاميلش را ببوسد باكى بر او نيست (زيرا نظر شهوت و غرض باطلى در ميان نيست) و بوسيدن برادر (نسبى يا ايمانى) بر گونه او و بوسيدن امام بر ميان دو چشم او است (يعنى شايسته است كه گونه برادر و ميان دو چشم امام را بوسيد).