ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٥١ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

١١-

شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود: شكر هر نعمتى اگر چه بزرگ باشد اينست كه خداى عز و جل را بر آن سپاس گوئى.

١٢-

ابو بصير گويد: بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: آيا براى شكر حدى است كه چون بنده انجام دهد، شاكر محسوب شود؟ فرمود: آرى، عرضكردم: كدامست؟ فرمود: خدا را بر هر نعمتى كه نسبت بخانواده و مال او داده سپاس ميگويد، و اگر براى خدا در نعمتى كه نسبت بمال او داده حقى باشد بپردازد، و از اين بابست قول خداى جل و عز: «منزه باد خدائى كه اين (مركوب) را مسخر ما كرد كه ما تاب آن را نداشتيم، ١٣ سوره ٤٣» و از اين بابست قول خداى تعالى: «پروردگارا! مرا بمنزلى مبارك فرمود آر كه تو بهترين منزل دهانى ٢٩ سوره ٢٣» و قول خداى تعالى: پروردگارا! مرا درون بر، درون بردنى نيك و برون بر برون بردنى نيك، و براى من از نزد خويش دليل و تسلطى نصرت آور مقرر دار، ٨٠ سوره ١٧».

١٣-

معمر بن خلاء گويد: شنيدم حضرت ابو الحسن صلوات اللَّه عليه ميفرمود: هر كه حمد خدا را بر نعمتى كند، او را شكر نموده و حمد از آن نعمت برتر است.

١٤-

صفوان جمال گويد: امام صادق عليه السّلام بمن فرمود: خدا نعمتى كوچك يا بزرگ به بنده‌ئى ندهد كه او بگويد: الحمد للَّه جز آنكه شكرش را ادا كرده باشد.