ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٤٢ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

جمعى مؤمن نما بمؤمنين حقيقى در آميخته و با آنها آميزش ميكنند و همان ايمان ظاهرى و پوشالى آنها سبب مى‌شود كه مؤمنين حقيقى آنها را از خود دانند و با آنها سخن گويند و انس گيرند و از بسيارى مخالفين خود وحشت نكنند.

٦-

حمران بن اعين گويد: بامام باقر عليه السّلام عرضكردم: قربانت، چه اندازه ما شيعه كم هستيم، اگر در خوردن گوسفندى شركت كنيم آن را تمام نكنيم، فرمود: خبرى شگفت‌تر از اين بتو نگويم؟ مهاجرين و انصار (پس از پيغمبر از حقيقت ايمان) بيرون رفتند مگر- با انگشت اشاره كرد- سه تن، (سلمان و مقداد و ابو ذر) حمران گويد: عرضكردم: قربانت. عمار چگونه بود؟ فرمود: خدا رحمت كند: با اليقظان عمار را كه بيعت كرد و شهيد گشته شد. من با خود گفتم: چيزى بهتر از شهادت نيست (پس چرا عمار هم مثل آن سه تن نباشد؟) حضرت بمن نگريست و فرمود: مثل اينكه تو فكر ميكنى عمار هم مانند آن سه تن است، هيهات، هيهات (كه او مثل آنها باشد).

٧-

على بن جعفر گويد: شنيدم امام كاظم عليه السّلام ميفرمود: چنين نيست كه هر كه بولايت ما معتقد شد مؤمن باشد، بلكه آنها همدم مؤمنين قرار داده شده‌اند.

باب رضا بموهبت ايمان و سپس صبر بر همه چيز

١-

عبد الواحد بن مختار گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود: اى عبد الواحد! مردى كه داراى اين‌