ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٤٧ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

٢-

امام صادق عليه السّلام ميفرمود: مؤمن بر دو گونه است: ١- مؤمنى كه بشروطى كه خدا با او نموده وفا كرده است، و او همراه پيغمبران و صديقان و شهيدان و شايسته‌كارانست، و اينها چه رفقاء خوبى باشند، و اين مؤمنى است كه شفاعت كند نه آنكه شفاعت شود، و او از كسانيست كه هراسهاى دنيا و آخرت باو نرسد. ٢- مؤمنى كه گاهى او را لغزانيده (گناهى مرتكب شده) او مانند ساقه نازك گياه است كه باد بهر جانبش كج كند كج شود، و او از كسانيست كه هراسهاى دنيا و آخرت باو رسد و برايش شفاعت شود و عاقبتش بخير است.

٣-

امام باقر عليه السّلام فرمود: مردى در بصره برابر امير المؤمنين عليه السّلام برخاست و گفت:

يا امير المؤمنين! حال برادران دينى را بما خبر ده، حضرت فرمود: برادران دو دسته‌اند: برادران مورد اعتماد و برادران خنده رو.

اما برادران مورد اعتماد، دست و بال و اهل و مالند (كه انسان را يارى كنند و زيان و آزار را از او بگردانند) پس هر گاه ببرادرت اعتماد پيدا كردى، مال و بدنت را باو ببخش، و با دوستان با صفايش صاف باش و با دشمنانش دشمنى كن، و راز و عيبش را بپوشان و نيكيش را آشكار كن و بدان اى پرسنده كه اينها از كبريت احمر كمترند.

و اما برادران خنده رو، تو! از جانب آنها بلذت خود ميرسى، (و آن لذت معاشرت و مصاحبت با آنهاست) پس اين را از آنها مبر، و بيش از اين هم از دل آنها مخواه (توقع صفا و يك دلى از آنها نداشته‌