ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٧٩ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

را مى‌آمرزيم و محو ميكنيم و شما را ببهشت وعده‌گاه ثواب وارد ميكنيم يا شما را محترمانه وارد مى‌كنيم.

٢-

ابن محبوب گويد: يكى از اصحاب نامه‌ئى نوشت و بمن داد كه بحضرت ابو الحسن عليه السّلام دهم، در آن نامه پرسيده بود: كبائر چند تاست و چيست؟ حضرت نوشت: كبائر: كسى كه از آنچه خدا بر آن بدوزخ تهديد كرده دورى كند، كردارهاى بدش پوشيده مى‌شود، اگر مؤمن باشد، و هفت گناهى كه موجب دوزخ مى‌شود: ١- آدمكشى حرام (نه كشتن قاتل و مهاجم و مانند آن). ٢- آن نافرمانى پدر و مادر (بدرجه‌اى كه عاق آنها شود). ٣- رباخوارى. ٤- تعرب بعد از هجرت. ٥- متهم ساختن زنان پارسا بزنا. ٦- خوردن مال يتيم. ٧- فرار از جهاد.

شرح‌

- تعرب بعد از هجرت در صدر اسلام نسبت بكسانى بوده كه از مكه و آباديهاى ديگر كفرنشين بمدينه و مركز اسلام هجرت نموده بودند، برگشتن آنها يا مسلمين ديگر را ببلاد كفر تعرب بعد از هجرت ميگفتند و يكى از گناهان كبيره و بمنزله ارتداد بوده، ولى در اعصار ائمه عليهم السّلام و دوران غيبت تعرب اينست كه: مسلمانى در بلاد كفر بوده و در آنجا از اظهار اسلام و تعلم احكام ممنوع و معذور باشد اقامت او در آنجا از گناهان كبيره است، و برخى از علماء تعرب را تعميم داده و حتى شامل كسى دانسته‌اند كه مشغول تحصيل علمى شود و سپس ترك آن كند.

٣-

محمد بن مسلم گويد: شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود: كبائر هفت گناه است:

١- كشتن مؤمن بعمد ٢- متهم ساختن زن پاكدامن. ٣- فرار از جهاد. ٤- تعرب بعد از هجرت ٥- خوردن مال يتيم بناحق. ٦- خوردن ربا بعد از دانستن (حرمت آن) ٧- هر چه خدا بر آن دوزخ را واجب كرده.

٤-

عبد اللَّه بن سنان گويد شنيدم، امام صادق عليه السّلام ميفرمود: از جمله گناهان كبيره نافرمانى پدر و مادر است و نوميدى از رحمت خدا و ايمنى از مكر خدا (يعنى عذاب و مهلت دادن خدا) و روايت شده كه‌