ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٠٢ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

هر گاه با مردم بسخن ميپرداختيد ميگفتيد: ما از راهيكه خدا رفته رفته‌ايم، و هر كه را خدا انتخاب كرده انتخاب كرده‌ايم، خدا محمد را انتخاب كرد، و ما آل محمد را صلى اللَّه عليه و آله انتخاب كرديم.

٢-

ثابت ابى سعيد گويد: امام صادق عليه السّلام بمن فرمود: شما را با مردم چكار؟ از مردم دست بداريد و هيچ كس را بمذهب خود نخوانيد، بخدا كه اگر اهل آسمان و اهل زمين تصميم گيرند كه بنده‌اى را كه خدا هدايتش را خواسته گمراه كنند نتوانند، از مردم دست بداريد، و هيچ كس از شما (از راه دلسوزى) نگويد: اين برادر منست: پسر عموى منست، همسايه منست، زيرا هر گاه خداى عز و جل خير بنده‌ئى را خواهد، روحش را پاكيزه كند، آنگاه هر خوبى را بشنود بشناسد و بپذيرد و هر زشتى بگوشش رسد انكار كند، سپس خدا در دلش كلمه‌ئى افكند كه بسبب آن كارش را فراهم سازد (يعنى امامت را بدلش القا كند تا از بركت راهنمائى ائمه عليهم السّلام امر دنيا و آخرتش مرتب گردد و سامان يابد).

٣-

فضيل گويد: بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: مردم را بامر امامت دعوت كنيم؟ فرمود:

اى فضيل! چون خدا خير بنده‌ئى را خواهد بفرشته‌ئى امر كند كه گردن او را گرفته، خواه يا ناخواه او را داخل امر امامت كند.

٤-

امام صادق عليه السّلام فرمود: اين امر (امامت) خود را براى خدا قرار دهيد نه براى مردم، زيرا آنچه براى خداست، از آن خداست (عملى كه براى خدا خالص باشد، خود او پاداش و ثوابش را عطا كند) و آنچه اى مردم باشد بآسمان بالا نرود، (پذيرفته خدا نگردد) بر سر دين خود