ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٨١ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

٨-

عبيد بن زراره گويد: از امام صادق عليه السّلام راجع بكبائر پرسيدم، فرمود: آنها در كتاب على عليه السّلام هفت است: ١- كفر بخدا. ٢- آدم كشى. ٣- نافرمانى پدر و مادر. ٤- خوردن ربا بعد از دانستن. ٥- خوردن مال يتيم بناحق. ٦- فرار از جهاد. ٧- تعرب بعد از هجرت، عرضكردم: اينها بزرگترين گناهانند؟ فرمود: آرى، عرضكردم: گناه خوردن يكدرهم از مال يتيم بناحق بزرگتر است يا ترك نماز؟ فرمود: ترك نماز، عرضكردم: شما كه ترك نماز را از كبائر نشمردى؟

فرمود: نخستين چيزى كه بتو گفتم چه بود؟ عرضكردم: كفر، فرمود: تارك نماز كافر است، يعنى بدون علت و عذر.

توضيح‌

- جمله «يعنى من غير علة» كلام مرحوم كلينى يا يكى از رواتست و بعيد است كه سخن امام عليه السّلام باشد، و «علت» شامل جهل و نسيان و غفلت هم مى‌شود، پس اگر كسى نماز را از روى علم و عمد ترك كند كافر است چنان كه ترك زكاة و حج و هر واجبى نيز در آن صورت چنين است و اين يكى از معانى كفر است كه در مقام خود توضيح داده شود.

٩-

امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمود: بر هر بنده‌ئى چهل پرده كشيده شده تا وقتى چهل گناه كبيره مرتكب شود، چون مرتكب چهل كبيره شد، پرده‌ها از او برداشته شود، آنگاه خدا بآن (فرشته) ها وحى فرمايد: كه بنده‌ام را با بالهاى خود بپوشانيد، فرشتگان او را با بالهاى خود بپوشانند.

سپس آن بنده كار زشتى را نگذارد جز آنكه مرتكب شود تا آنجا كه با ارتكاب زشتكارى ميان مردم ببالد آنگاه فرشتگان گويند: پروردگارا اين بنده تو هر عملى را مرتكب مى‌شود و ما از كردار او خجالت‌