ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢٠ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

حاتم را نشنيده‌ئى كه گويد:

«چون بنوميدى تصميم‌گيرى و دلت بآن شناسان گردد، آن را بى‌نيازى يابى و طمع را فقر دانى».

٧-

امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه ميفرمود: بايد در دلت احتياج بمردم و بى‌نيازى از ايشان پيدا گردد، و احتياج بآنها در نرم زبانى و خوشروئى باشد و بى‌نيازيت از آنها در حفظ آبرو و نگهدارى عزتت باشد.

شرح‌

- عاليترين دستور معاشرت و برخورد با مردم را امير المؤمنين عليه السّلام در اين جمله بيان ميكند و حاصلش اينست كه: انسان بايد در دل دو عقيده داشته باشد: يكى آنكه در معاشرت بهم نوع محتاجست، زيرا طبعا اجتماعى آفريده شده و در بقاء خود بآنها محتاجست، پس لازمست نرم گفتار و خوش برخورد باشد، ديگر آنكه محتاج و نيازمند بآنها نيست و بايد بخود اعتماد كند و خدا را روزى ده بندگان و مسبب الاسباب داند، پس نبايد تملق و چاپلوسى كند و خود را خوار و زبون نمايد، بلكه در عين خوشروئى و شيرين سخنى عزت نفس و مناعت طبع خويش را بايد حفظ كند.

باب صله رحم‌

١-

جميل بن دراج گويد: از امام صادق عليه السّلام اين قول خداى- جل ذكره- را پرسيدم: «بترسيد از خدائى كه بنام وى از همديگر تقاضا ميكنيد و از بريدن خويشاونديها پروا كنيد كه خدا مراقب شماست، ٢ سوره ٤» فرمود: آن أرحام مردم است كه خداى عز و جل بصله آن امر فرموده و بزرگش داشته مگر نبينى كه آن را در رديف خود قرار داده است.