ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٧ - باب راجع باسلام و ايمان

هر كه را خواهد بسوى خود برگزيند و هر كه بدو باز گردد، بسوى خويش رهبرى كند، ١٣ سوره ٤١».

پيغمبران را بسوى قومشان مبعوث فرمود: بگواهى دادن بيگانگى خدا و اقرار بآنچه از جانب خدا آمده پس هر كه از روى اخلاص ايمان آورد و بر آن روش بميرد، خدا بدان جهت او را ببهشت داخل كند زيرا خدا نسبت به بندگان ستمگر نيست، براى اينكه خدا بنده‌اى را عذاب نكند تا نسبت بقتل و گناهانى كه خدا دوزخ را براى مرتكبين آنها واجب ساخته سخت‌گيرى كند.

سپس چون هر پيغمبرى را مؤمنين قومش اجابت كردند، براى هر يك از آنها شريعت و طريقه‌ئى مقرر كرد، و شريعت و طريقت راه و روش است، و خدا بمحمد صلى اللَّه عليه و آله فرمود: «ما همچنان كه بنوح و پيغمبران پس از نوح وحى كرديم، بتوهم وحى كرديم، ١٦٣ سوره ٤» و هر پيغمبرى را بأخذ راه و روشى مأمور فرمود: و از جمله راه و روشى كه خداى عز و جل موسى عليه السّلام را بآن امر فرمود، اين بود كه روز شنبه را براى آنها مقرر داشت، كه هر كس روز شنبه را بزرگ شمرد، و از ترس خدا جسارت بر اين روز را حلال نشمارد، خدا داخل بهشتش كند، و هر كه نسبت بحق اين روز توهين روا دارد و كارى را كه خدا در آن روز نهى فرموده (صيد ماهى) حلال شمرد، خداى عز و جل بدوزخش درآورد، و اين زمانى بود كه صيد ماهى را حلال دانستند و روز شنبه آنها را حبس كردند و خوردند. خدا هم بر آنها غضب فرمود