ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٧٥ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

٢٠-

امام باقر عليه السّلام فرمود: هر بنده‌ئى در دلش نقطه سفيديست كه چون گناهى كند، خال سياهى در آن پيدا شود، سپس اگر توبه كند آن سياهى برود، و اگر از گناه دنبال‌گيرى كند، آن سياهى بيفزايد تا روى سفيدى را بپوشاند، و چون سفيدى پوشيده شد، ديگر صاحب آن دل هرگز بخير نگرايد و همين است، گفتار خداى عز و جل: «نه چنين است، بلكه آنچه مرتكب شدند بر دلشان زنگارى بست، ١٤ سوره ٨٣».

٢١-

امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: تو كه اعمال رسواكننده مرتكب‌شده‌ئى خنده دندان نما مكن و در صورتى كه مرتكب كردارهاى زشت ميشوى، از بلاى شبگير و ناگهانى ايمن مباش.

٢٢-

امام صادق عليه السّلام فرمود: پدرم عليه السّلام ميفرمود: خدا حكم قاطع و حتمى فرموده كه نعمتى را كه به بنده‌ئى مرحمت فرموده: از او باز نگيرد، مگر زمانى كه بنده گناهى مرتكب شود كه بسبب آن مستحق كيفر گردد.

٢٣-

مردى از امام صادق عليه السّلام اين قول خداى عز و جل را پرسيد: «گفتند: پروردگارا! بين سفرهاى ما دورى‌انداز و آنها بخود ستم كردند ... ١٨ سوره ٣٤» حضرت فرمود: آنها مردمى بودند داراى آباديهاى بهم پيوسته و در چشم‌رس يك ديگر با نهرهاى جارى و اموال بسيار و نمايان، سپس نعمتهاى خداى عز و جل را ناسپاسى كردند و عافيت خدا را نسبت بخود دگرگون ساختند، خدا هم نعمت‌