ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦٠ - وظيفه ايمانى هر يك از اعضاء بدن

٢٩ سوره ٢٤» پس مردان را نهى فرمود كه بعورتهاى خود بنگرند و مردى بفرج برادرش بنگرد و بايد فرجش را از نظاره ديگران حفظ كند و فرمود: «بزنهاى مؤمنه بگو گاهى ديدگان خود را فرو بندند و فروج خويش محفوظ دارند، باينكه زنى بفرج خواهرش ننگرد و نيز بايد فرج خود را حفظ كند از نظاره ديگران و فرمود: آنچه حفظ فرج در قرآنست مربوط بزناست مگر اين آيه كه مربوط بنگريستن است.

آنگاه خدا آنچه را بر دل و زبان و گوش و چشم واجب ساخته. در آيه ديگر برشته كشيده و فرموده «شما پنهان نميداريد كه گوش و چشم و پوستتان عليه شما گواهى دهند، ٢٢ سوره ٤١» مقصود از پوست فرج و ران است، و فرمود: از آنچه بآن علم ندارى پيروى مكن كه گوش و چشم و دل، همه اينها مورد بازخواست قرار ميگيرند، ٣٦ سوره ١٧» اينست آنچه خدا بر چشم واجب كرده و آن چشم پوشى از محرمات خداى عز و جل است و همين عمل ايمانى چشم است.

و خدا بر دست واجب ساخته كه بسوى آنچه خداى عز و جل حرام كرده دراز نشود و بآنچه امر فرموده دراز شود و بر آن واجب ساخته صدقه دادن وصله رحم و جهاد در راه خدا و طهارت براى نماز را.

و فرموده: «شما كه ايمان داريد: چون بنماز برخاستيد، روى و دستهاى خود را تا آرنج بشوئيد و سر و پاهاى خويش را تا برآمدگى آن مسح كنيد: ٦ سوره ٦».

و فرمود: «چون بكافران برخورديد، گردن بزنيد و چون آنها را از كار انداختيد (و اسير شما گشتند) بند را محكم كنيد، پس از آن يا منت نهيد و يا خونبها گيريد تا صورت جنگ بشكند، ٤ سوره ٤٧» اينست آنچه خدا بر دست واجب ساخته، زيرا زدن، كار دست است.