ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٤٦ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان
٢-
و فرمود: بقريهاى كه هفت مؤمن در آن باشد عذاب نرسد.
٣-
بامام جعفر صادق عليه السّلام عرض شد: هر گاه عذاب بر مردمى فرود آيد، مؤمنين را هم فرا گيرد؟
فرمود آرى، ولى سپس خلاصى يابند.
باب در اينكه مؤمنين دو صنفاند
١-
امام صادق عليه السّلام فرمود: مؤمن دو جور است: ١- مؤمنى كه بعهد خدا عمل كرده و بشرطش وفا نموده، و اينست كه خداى عز و جل فرمايد: «مردانى كه بمعاهده خود با خدا عمل كردند، ٢٣ سوره ٣٣» اينست مؤمنى كه هراسهاى دنيا و آخرت باو نرسد و او از كسانى است كه شفاعت كند و نيازى بشفاعت ديگران ندارد. ٢- مؤمنى كه مانند ساقه نازك گياه است كه گاهى كج شود (بباطل و شهوات و متاع دنيا گرايد) و گاهى راست ايستد، اين مؤمن از كسانيست كه هراسهاى دنيا و آخرت بيند و از كسانى است كه برايش شفاعت شود و او شفاعت نكند.
شرح
- مراد بعهد خدا، توحيد و نبوت و امامت و معاد است، و مراد بعملى ساختن آنها اعتراف و اقرار بآنهاست و مقصود از وفاء بشرط خدا، بجا آوردن واجبات و ترك محرماتست كه آنها را فروع دين بمعنى اعم گويند، و اما در باره هراسهاى دنيا سه وجه گفتهاند: ١- بلاهاى دنيا مانند قحطى و وبا و سكرات مرگ. ٢- اندوه و افسوس براى از دست رفتن نعمتهاى دنيا. ٣- مرتكب شدن معاصى و گناهان بنحو مجاز مشاكلت.