ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٩ - باب راجع باسلام و ايمان

گناهى بزرگ است- ٢١- نزديك زنا مرويد كه كارى زشت و روشى بد است- ٢٢- و جاندارى را كه خدا حرام كرده، جز بحق مكشيد، و هر كه مظلوم كشته شود، براى ولى او تسلطى قرار داديم، اما در كشتن زياد روى نكنيد كه او نصرت يافته است- ٢٣- بمال يتيم جز بروشى نيكو نزديك مشويد تا زمانى كه ببلوغ و رشد خود رسد، و به پيمان وفا كنيد، كه پيمان مورد بازخواست است- ٢٤- و چون پيمانه كنيد، پيمانه را پر كنيد و با ترازوى درست بكشيد كه اين روش بهتر و سرانجامش نيكوتر است- ٢٥- از آنچه يقين ندارى پيروى مكن، زيرا گوش و چشم و دل همه اينها مسئولند- ٢٦- روى زمين متكبرانه راه مرو، كه هرگز زمين را نخواهى شكافت و هرگز ببلندى كوهها نخواهى رسيد- ٢٧- بدى همه اينها نزد پروردگارت ناپسند است- ٢٨- اينها برخى حكمت است كه پروردگارت بتو وحى كرد، و همراه خدا معبود ديگرى قرار مده كه سرزنش شده و رانده گشته، در دوزخ افتى- ٢٩- سوره ١٧».

و در سوره‌ وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى‌ نازل فرمود: «از آتشى كه زبانه ميكشد بيمتان ميدهم» جز شقى‌ترى كه تكذيب كند و روى گرداند داخل آن نشود- ١٦ سوره ٩٢» اين شخص مشركست.

و در سوره‌ إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ‌ نازل فرمود: «و اما آنكه نامه‌اش را پشت سرش دهند، زود باشد كه به وا ويلا فرياد كشد و بدوزخ درآيد، همانا او ميان خاندان خويش شادمان بود. او گمان كرد كه هرگز (بسوى ما) باز نگردد، چرا- ١٤ سوره ٨٤» اين هم مشركست.