ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٩٥ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان
سپس فرمود: از گناهان محقر بپرهيزيد، زيرا هر چيزى بازخواستكنندهئى دارد، بدانيد كه بازخواستكننده گناهان «مىنويسد آنچه را مردم پيش فرستاده و آثار آنها را و همه چيز را در امام مبين (لوح محفوظ يا نامه اعمال شماره كنيم، ١٢ سوره ٣٦».
باب اصرار بر گناه
. ١-
امام صادق عليه السّلام فرمود: با اصرار بر گناه صغيره نباشد، و با استغفار كبيره نباشد.
شرح
- كسى كه بر گناه صغيرهئى اصرار كند مثل مرديكه هميشه جامه ابريشم پوشد، گناهش كبيره محسوب شود و آثار و عذاب گناه كبيره بر آن مترتب گردد. شهيد (ره) فرموده است عزم بر تكرار گناه هم بمنزله اصرار است و توبه و استغفار گناه كبيره و صغيره را محو كند و باقى نگذارد، ولى اعمال صالحه مانند وضو و نماز و روزه گناه صغيره را جبران كند.
٢-
امام باقر عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل: «و بر آنچه كردهاند اصرار نورزند و بدانند (كه بد كردهاند) ١٣٥ سوره ٣» فرمود: اصرار بر گناه اينست كه: كسى گناهى كند و از خدا آمرزش نخواهد، و در فكر توبه نباشد، اينست اصرار بر گناه.
شرح
- كسى كه بفكر توبه نيست، ظاهرا قصد تكرار گناه دارد و چنان كه شهيد فرمود: اين هم بمنزله اصرار است.
٣-
امام صادق عليه السلام ميفرمود: نه بخدا سوگند كه خدا هيچ طاعتى را با اصرار بر هر گناهى كه باشد نپذيرد.