ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٤٥ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

شود، پس مؤمن هر عملى را كه از نظر تقيه در ميان آنها انجام دهد كه به تباهى دين منجر نگردد، جائز است.

شرح‌

- قسم دوم ايمان كه در اين خبر ذكر نشده و بوضوحش واگذار گشته اينست كه از كثرت معاشرت و رفاقت شخصى يقين بايمان او حاصل شود بنحوى كه احتمال شك و ترديد در آن راه نداشته باشد.

در اينكه برادرى بر پايه دين واقع نشده و تنها شناختن يك ديگر است‌

١-

امام باقر عليه السّلام فرمود: شما بر اين امر (تشيع) برادرى نكرديد بلكه تنها يك ديگر را بر آن شناختيد.

٢-

امام صادق عليه السّلام فرمود: شما بر اين امر برادرى نكرديد، بلكه تنها يك ديگر را بر آن شناختيد

شرح‌

- مقصود اينست كه برادرى شما شيعه با يك ديگر در اين عالم آغاز نشده بلكه در عالم أرواح و پيش از انتقال باجساد با يك ديگر سنخيت پيدا كرديد و از كفار جدا گشتيد، و در اين جهان آن آشنائى را بياد آورديد و يك ديگر را شناختيد.

و بعضى گفته‌اند: مقصود امام عليه السّلام سرزنش و توبيخ شيعه است كه با يك ديگر از روى حقيقت و واقع برادرى ندارند و تنها تعارف ميكنند. ولى اين معنا اولا مناسبت كتاب ايمان نيست و با كتاب كفر مناسبت ندارد و ثانيا استفاده اين معنى از لفظ تعارف محتاج به تكلف است.

حق مؤمن بر برادرش وادى حق او

١-

امام باقر عليه السّلام فرمود: از حق مؤمن بر برادر مؤمنش اينست كه گرسنگى او را سير كند و عورتش را بپوشاند و از گرفتاريش نجات بخشد و بدهيش را بپردازد و چون بميرد نسبت بخانواده و فرزندانش‌