ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣١٢ - برترى ايمان بر اسلام و يقين بر ايمان

١٤-

امام صادق عليه السّلام فرمود: پدرم ميفرمود: چه چيز بهتر از تقيه چشم مرا روشن ميكند؟

تقيه سپر مؤمن است.

١٥-

امام صادق عليه السّلام فرمود: چه مانع بود ميثم- رحمه اللَّه- را از تقيه، بخدا او ميدانست كه اين آيه در باره عمار و اصحابش نازل گشته: «جز كسى كه مجبور شود و دلش بايمان محكم باشد».

شرح‌

- عبيد اللَّه بن زياد- لعنه اللَّه- ميثم را دعوت كرد كه از على عليه السّلام بيزارى جويد، ميثم رحمه اللَّه تقيه نكرد و بيزارى نجست، ابن زياد او را بكشت و بدار آويخت. مجلسى (ره) براى اين روايت پنج احتمال ذكر نموده كه يكى از آنها اينست كه: چون خود امير المؤمنين عليه السّلام ميثم را مخير فرموده بود كه در برابر ابن زياد تقيه كند يا جانبازى و شهادت را اختيار نمايد، امام صادق عليه السّلام ميفرمايد: ميثم مانعى از تقيه نداشت، ولى خودش وظيفه مشكل‌تر را اختيار كرد و جانبازى نمود. (ولى از ذكر مرحوم كلينى اين روايت را در سياق روايات جواز تقيه پيداست كه آن مرحوم اين معنى را استفاده نكرده است مگر با تكلف بعيدى).

١٦-

امام باقر عليه السّلام فرمود: تقيه تنها براى جلوگيرى از خونريزى وضع شده، پس هر گاه بخونريزى رسد تقيه نباشد.

شرح‌

- اگر ظالمى بشخصى دستور كشتن مؤمنى را دهد، در اين مورد تقيه روا نيست و نبايد او را بكشد، اگر چه بداند، ظالم او را خواهد كشت، مرحوم مجلسى گويد: ممكن است معنى خبر اين باشد كه: دستور تقيه براى حفظ جانست، پس كسى كه بداند او را در هر صورت خواهند كشت، نبايد تقيه كند.

١٧-

امام صادق عليه السّلام فرمود: هر چه اين امر (ظهور امام قائم عليه السّلام) نزديكتر شود تقيه شديدتر